Σκάκι στην ταινία Angel Face (Αγγελικό Πρόσωπο) του  Ότο Πρέμινγκερ, παραγωγής 1952.
Η επιλογή της πανέμορφης Τζιν Σίμονς για την ερμηνεία ενός σκοτεινού ρόλου, αποτελεί αδιαμφισβήτητα το κρυφό χαρτί του μεγάλου ψυχαναγκαστικού Πρέμινγκερ. Ο Τσαρλς Τριμέιν ξαναπαντρεύεται μία πλούσια γυναίκα, την Κάθριν (Μπάρμπαρα Ο’ Νιλ). Η κόρη του, Νταϊάν, πίσω από το αγγελικό της πρόσωπο κρύβει μια ψυχωτική προσωπικότητα, η οποία δε θα άφηνε τίποτα να σταθεί εμπόδιο στην ευτυχία της. Η Νταϊάν σχεδιάζει το θάνατο της μητριάς της, ώστε να φανεί πως επρόκειτο για ατύχημα.  Τα ντεκόρ, οι χαρακτήρες και η δράση είναι υπερβολικά στυλιζαρισμένα και η κίνηση της κινηματογραφικής κάμερας, κάτω απ’ τις οδηγίες του Πρέμινγκερ, αναδεικνύει μία ύπουλη ενότητα και ροή, χαράζοντας μια ξεκάθαρη γραμμή, η οποία θα οδηγήσει σε ένα τέλος από τα πιο τολμηρά στην ιστορία του σινεμά. Πηγή

Τη Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου 2012 ο GM Στέλιος Χαλκιάς θα δώσει διάλεξη με θέμα Wijk aan Zee 2012: Mια ματιά εκ των έσω (1ο μέρος). Θα παρουσιαστούν αναλυμένες παρτίδες, φωτογραφικό υλικό καθώς και ιστορίες από το τουρνουά τις οποίες ‘’έζησε’’ ο GM σαν βοηθός του GM Harikrishna (νικητή του φετινού Β γκρουπ). Η διάλεξη θα γίνει στο εντευκτήριο της Πνευματικής Στέγης Περιστερίου, Δημοσθένους 12, Περιστέρι, έναντι Ξυλοτεχνίας (πλησίον μετρό Αγ. Αντωνίου). Θα υπάρχει εισφορά 10€ (5€ για τα μέλη του συλλόγου και τους νέους κάτω των 18 ετών) για πληροφορίες Α. Μιχαηλίδης- 6972991799.

30 Ιανουαρίου 2012. Ακτιβιστής του κινήματος «Καταλάβατε την Ουάσιγκτον» παίζει σκάκι στην Πλατεία ΜακΦέρσον της πρωτεύουσας των ΗΠΑ. Έπειτα από τη σύλληψη περισσότερων από 400 διαδηλωτών του κινήματος «Καταλάβατε το Όκλαντ» πριν λίγες μέρες  στην πόλη αυτή της Καλιφόρνιας και τη χρήση δακρυγόνων, η Αστυνομία χθες ενημέρωσε ότι προτίθεται να εκδιώξει τους διαδηλωτές που έχουν κατασκηνώσει στα δύο πάρκα κοντά στον Λευκό Οίκο.

 3 Φεβρουαρίου 2012, φωτογραφία του Reuters από το Νεπάλ. Πρώην αντάρτες του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού του Νεπάλ παίζουν σκάκι μπροστά από μια καλύβα σε ένα χωριό που βρίσκεται νότια από την πρωτεύουσα Κατμαντού.  Είναι άνδρες από την πρώτη ομάδα των 7.365  μαοϊκών ανταρτών οι οποίοι επέλεξαν την εθελοντική «συνταξιοδότηση» αντί να ενσωματωθούν στις δυνάμεις ασφαλείας του Νεπάλ.

Στη Στουτγάρδη, στη νότια Γερμανία, τα σκακιστικά κομμάτια του κεντρικού πάρκου καλύφθηκαν με χιόνι με τη θερμοκρασία να έχει πέσει στους -15 Κελσίου. Φωτογραφία της 31ης Ιανουαρίου 2012.

Την Παρασκευή 3 Φεβρουαρίου, στις 4:μ.μ., θα προβληθεί από την ΕΤ3 η εκπομπή “Άξιον Εστί” του Βασίλη Βασιλικού με θέμα το σκακιστικό βιβλίο.
Βασιλιάδες, βασίλισσες, πύργοι, αξιωματικοί, αλλά και τα απλά πιόνια στις ρεαλιστικές και μεταφορικές σκακιέρες είναι οι πρωταγωνιστές της εκπομπής.
Ο Βασίλης Βασιλικός συνομιλεί με τον συγγραφέα, ποιητή και μεταφραστή Γιώργο-Ίκαρο Μπαμπασάκη και με τον παίκτη και επαγγελματία προπονητή σκακιού Ηλία Κουρκουνάκη για το σκάκι σε αντιστοιχία με τη σύγχρονη κοινωνία, τη ζωή διάσημων σκακιστών και τον συσχετισμό της λογικής του συγκεκριμένου παιχνιδιού με την καθημερινή ζωή αλλά και τη λογοτεχνία.
Ο πρωταθλητής και επαγγελματίας προπονητής σκακιού Στράτος Γρίβας «εκθέτει» τακτικές και στρατηγικές και μιλά για τη φιλοσοφία του σκακιού, με αφορμή το βιβλίο του «Σκακιστική βίβλος».
Η μεταφράστρια και συγγραφέας Μαρία Αγγελίδου, μιλά για τη «Σκακιστική Νουβέλα» του Στέφαν Τσβάιχ, ένα εμβληματικό, αλληγορικό αριστούργημα της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

Φωτογραφία του μέγιστου Γερμανού δραματουργού και ποιητή Μπέρτολτ Μπρεχτ, την ώρα που παίζει σκάκι, στο Λος Άντζελες το 1948, κατά τη διάρκεια της αμερικανικής του περιπέτειας, λίγους μήνες πριν εγκατασταθεί στο Ανατολικό Βερολίνο.

Φωτογραφία του Μπέρτολτ Μπρεχτ, όπου εικονίζεται να παίζει σκάκι εναντίον της Στέφιν (αυτή που στα ποιήματά του αποκαλεί «η μικρή δασκάλα μου από την εργατική τάξη» – η Στέφιν ήταν γερμανίδα κομμουνίστρια, ηθοποιός και στη συνέχεια, θεατρική συγγραφέας). Προέρχεται από το εξώφυλλο του βιβλίου “Ich wohne fast so hoch wie er” (Έζησα ψηλά, σχεδόν όσο και κείνος). Τη σπάνια φωτογραφία είχε την ευγένεια να στείλει, στο παλιό μπλογκ,  ο Πάνος Μεγαλιός.

De tu querida presencia,
Comandante Ché Guevara.

Φωτογραφία που τράβηξε ο Β. Σταματίου σε ταξίδι του στην Κούβα, το 1995 και μου έστειλε χτες. Στο εσωτερικό ενός θεάτρου, στην πόλη Ματάνζας, εικονίζεται ο Τσε Γκεβάρα  μπροστά από μια σκακιέρα.  Ο Φιντέλ και ο Τσε υπήρξαν μεγάλοι φίλοι του παιχνιδιού. Γνωστές είναι άλλωστε οι φωτογραφίες των δυο ανδρών, στην Ολυμπιάδα της Αβάνας, όπου παρακολουθούσαν καθημερινά τους αγώνες.

Συνεργασία του Βασίλη Τσαρουχά

Υπάρχουν ιδιαιτερότητες σε σχέση με τον προπονητή σε άλλα αθλήματα; Δουλεύουμε με τον ανάλογο τρόπο που δουλεύουν οι προπονητές των άλλων αθλημάτων; Μήπως χρησιμοποιούμε σαν άλλοθι τη διαφορετικότητα του αθλήματος για να μην κάνουμε κάποια πράγματα; Οι αμοιβές των προπονητών είναι ανάλογες της προσφοράς; Ποιοι κάνουν μαθήματα;  Πολλά απ αυτά τα ερωτήματα θα ξεκινήσω να τα αναλύω (δεν είναι και τόσο εύκολο όσο φαίνεται με μια γρήγορη ματιά) κι ελπίζω κι ένα σωρό άλλα θα προκύψουν μέσα από την συζήτηση.

Κατ΄ αρχάς ας αναφερθούμε σε κάποιες κατηγορίες προπονήσεων. Υπάρχουν οι προπονητές που κάνουν μαθήματα σε Ομοσπονδία η Ενώσεις,  μέσα από διάφορες μορφές (ομοσπονδιακοί-κλιμάκια), υπάρχουν οι προπονητές που κάνουν μαθήματα σε συλλόγους σε δήμους σε σχολεία και ιδιαίτερα.  Επίσης πέρα από τον προπονητή που προσπαθεί να κάνει μια ολοκληρωμένη δουλειά σε σκακιστή (-ες) μπορεί επίσης κάποιος να προσληφθεί και να κάνει μόνο ένα συγκεκριμένο τομέα ( άνοιγμα η μέσον η φινάλε).

Θεωρώ πέρα από τις ειδικές περιπτώσεις που κάποιος προσλαμβάνεται να κάνει ένα πολύ συγκεκριμένο τομέα, ο προπονητής αναλαμβάνει στην ουσία όλη την πρόοδο του σκακιστή η του τμήματος που κάνει προπονήσεις. Η πρόοδος έρχεται φυσικά από τα αποτελέσματα του μαθητή (-των).

Το ωράριο εργασίας
Τα μαθήματα συνήθως είναι ένα  δίωρο την εβδομάδα έως δυο δίωρα. Η ώρα αλλού υπολογίζεται εξηντάλεπτη κι αλλού σαρανταπεντάλεπτη. Αυτό  έχει να κάνει με την εξ’ αρχής συμφωνία του προπονητή με τον οποιοδήποτε εργοδότη. Η αλήθεια είναι ότι το σαρανταπεντάλεπτο ξεκίνησε κάνοντας έναν συσχετισμό με το σχολικό σαρανταπεντάλεπτο. Κι εδώ γίνεται ένα μικρό μπέρδεμα. Στο σχολείο ο μαθητής έχει και το διάλειμμα ανάμεσα στα μαθήματα, ενώ κατά κανόνα στο σκάκι λειτουργεί σχεδόν αποκλειστικά,  αφαιρετικά από τον μαθητή χωρίς το διάλειμμα ενδιάμεσα. Βέβαια κι από την άλλη δεν ξέρω γιατί θα ήταν απαραίτητο να γίνεται ο συσχετισμός του ωραρίου μαθημάτων σ έναν σύλλογο,  με το ωράριο στο σχολείο. Προσωπικά στο ξεκίνημα μου έκανα δυο σαρανταπεντάλεπτα, μετά είδα ότι ήταν λίγη η ώρα και δεν μου έφτανε και το έκανα δυο συνεχόμενα εξηντάλεπτα και πριν μια πενταετία περίπου έκανα σε ολιγομελή γκρουπ 2 φορές την εβδομάδα από 2,5 ώρες την κάθε φορά. Αυτό ήταν που με βόλεψε περισσότερο,  βέβαια δεν σημαίνει ότι αυτό είναι και το καλύτερο για τον καθένα.

Η περίοδος των μαθημάτων
Τα μαθήματα με τα κλιμάκια συνήθως κρατάνε μια σεζόν (Οκτώβρης-Μάης) και ανανεώνονται μετά οι συμβάσεις. Κάτι ανάλογο γίνεται και σε συλλόγους – δήμους. Το ίδιο γίνεται και με τους δασκάλους στο σχολείο. Δουλεύουν μέσα Σεπτέμβρη με μέσα Ιούνη. Παράξενη σύμπτωση.  Μήπως  θεμιτά η αθέμιτα έχουμε παρασυρθεί από τους δάσκαλους;

Προπονητής κι αγώνες:
Τι γίνεται με τα άλλα αθλήματα;  Ας δούμε τα πλέον δημοφιλή για να έχουμε πιο εύκολα εικόνα. Συνήθως τα καλοκαίρια μετά από κάποια περίοδο διακοπών (1-2 μήνες) οι παίκτες και προπονητές συγκεντρώνονται και πάνε σε κάποιο βουνό για προετοιμασία. Μετά αρχίζει η αγωνιστική περίοδος (ωωωπ τι είπα) και συνεχίζονται οι προπονήσεις με στόχο την καλύτερη αποτελεσματικότητα στην διάρκεια της αγωνιστικής περιόδου. Ας κάνουμε και σε μας τον αντίστοιχο παραλληλισμό. Τα περισσότερα διεθνή τουρνουά στην χώρα μας γίνονται το καλοκαίρι. Εκεί οι προπονητές είναι περιττοί. Κανείς δεν στέλνει αποστολές με προπονητή. Ούτε και η ΕΣΟ κρατάει προπονητή για τέτοιου είδους αγώνες! Στην ουσία οι προπονητές είναι εγκλωβισμένοι εντός του  συλλόγου τους και εντός του προσυμφωνηθέντος δίωρου. Μάλιστα σε πρωταθλήματα που διοργανώνονται από την ΕΣΟ όπως πανελλήνια  νεανικά οι προπονητές τελούν υπό τιμωρία κι απαγορεύεται να μπαίνουν στον αγωνιστικό χώρο.  Στην ουσία πληρώνουν την αναξιότητα των διαιτητών να επιβάλουν την τάξη και χρησιμοποιούν την εύκολη λύση «πονάει κεφάλι κόψει κεφάλι».  Τώρα βέβαια θα θυμώσουν οι διαιτητές, όμως σε ένα πεντάωρο που κάθονται και διαιτητεύουν,  η δουλειά που κάνουν είναι πολύ μικρή (καμιά σχέση με άλλα αθλήματα),  στην ουσία κατά 90% γράφουν τα αποτελέσματα όταν τελειώνουν οι παρτίδες και σε σπάνιες περιπτώσεις κάνουν παρεμβάσεις. Άρα θα μπορούσαν κάλλιστα να ελέγχουν τους θεατές και να υπάρχουν αυστηρότατες  ποινές σε όσους δεν έχουν ευπρεπή συμπεριφορά εντός του αγωνιστικού χώρου.

Αλήθεια όμως είναι σημαντική η όχι η παρουσία του προπονητή στους αγώνες; Μήπως πρόκειται για κάποια από τις ιδιαιτερότητες του αθλήματος όπου ο προπονητής θα μπορούσε να είναι στο σπίτι του και ο αθλητής του να παίζει πολύ σημαντικούς αγώνες; Στο σκάκι κορυφής τι γίνεται; Όταν έχουν αγώνες,  οι σκακιστές έχουν κάποιον μαζί τους να τους βοηθάει η πάνε μόνοι τους; Εγώ ξέρω, για σκεφτείτε το και σεις.

Προσωπικά όταν βλέπω ένα σκακιστή μου να παίζει,  προσέχω το πώς σκέφτεται, το πώς κάνει κατανομή στον χρόνο του, (το θεωρώ πολύ σημαντικό), εξηγούνται πολλές φορές κάποια λάθη σε ποιο καθεστώς έγιναν. Βλέπεις αν κάνει υπερβολικά πολλές βόλτες  στην διάρκεια της παρτίδας (το έχουν πολλοί παίκτες) η αν είναι πολύ νευρικός (στριφογυρνά τα μαλλιά του, τρώει τα νύχια του, τρίζει τα κόκαλα του χεριού κλπ) αν είναι πιεσάκιας και μετά την 10-15η κίνηση αφήνει στο ρολόι μόνο 10-15 λεπτά. Θεωρώ λοιπόν εξαιρετικά σημαντική την φυσική παρουσία του προπονητή στους αγώνες. Τώρα το γιατί μονίμως μόνο εγώ διαμαρτύρομαι εδώ και πολλά χρόνια  και η ΕΣΟ – Ενώσεις – Σύλλογοι έχουν διαφορετική άποψη φωτίστε με!

Επίσης όταν οι σκακιστές παίζουν σε τουρνουά,  η προετοιμασία σε πρώτη φάση έχει μεγάλη σημασία. Ίσως μεγαλύτερη τα σύγχρονα χρόνια απ ό,τι παλιά. Κι αυτό γιατί παλιότερα το ρεπερτόριο ανοιγμάτων του μέσου σκακιστή ήταν  πολύ μικρότερο από τον σημερινό. Βλέπουμε 16χρονους να έχουν 3-4 διαφορετικά ανοίγματα με τα μαύρα. Άρα πολύ περισσότερη δουλειά. Κι όσο μεγαλώνει η ηλικία,  η γκάμα των ανοιγμάτων μεγαλώνει κι άλλο.  Κι αν η προετοιμασία όσον αφορά το άνοιγμα είναι ένα ζήτημα,  υπάρχουν κι άλλα πράγματα   που έχουν να κάνουν με την παρουσία του προπονητή στους αγώνες. Δηλαδή, να τον παρακολουθήσει το τι ώρα θα κοιμηθεί (τα ξενύχτια δεν είναι εξαίρεση σε αγώνες) το τι ώρα θα ξυπνήσει, το αν θα του ετοιμάσει ένα πρόγραμμα πέρα από το άνοιγμα η ακόμη κι αν του πει σήμερα είναι μέρα που πρέπει να ξεκουραστείς και να μην κάνεις τίποτα!

Θεωρώ ότι οι αγώνες αποτελούν την πεμπτουσία του αθλήματος μας κι από αυτήν είναι αδιανόητο  να απουσιάζει ο προπονητής.

Προπονητές – σύλλογοι:
 Για να πάμε όμως και στους συλλόγους και να δούμε τα πράγματα από την μικρότερη ιεραρχικά  βαθμίδα.  Τι κάνει ο προπονητής στους συλλόγους; Σίγουρα  έχει την συγκεκριμένη μέρα και ώρα για προπόνηση. Κάνει το δίωρο του και άντε  γεια!  Αυτό δυστυχώς στις περισσότερες   περιπτώσεις (ευτυχώς υπάρχουν και εξαιρέσεις).

Θεωρώ καθήκον του προπονητή να κάνει την οργάνωση του τμήματος για όλο τον χρόνο. Δηλαδή να σχεδιάζει επί χάρτου το πρόγραμμα όλης της χρονιάς με τους αγώνες, από την ΄ςναρξη αυτής.
Ένα πρώτο καλό, είναι ότι και οι γονείς έγκαιρα ξέρουν το αγωνιστικό  πρόγραμμα των παιδιών τους και προγραμματίζουν κι αυτοί έγκαιρα τις υποχρεώσεις τους.
Όταν γίνει ο σχεδιασμός θα πρέπει να μετρήσεις τις παρτίδες που στο περίπου θα κάνει ο κάθε παίκτης σε όλα ανεξαιρέτως τα τμήματα του συλλόγου.  Αν οι παρτίδες τους είναι λίγες τότε θα πρέπει να προχωρήσεις σε «εμβολιασμό». Δηλαδή να διοργανώσεις ο ίδιος αγώνες η να σπάσεις το κεφάλι σου και να βρεις που θα μαζέψει ο παίκτης σου τις υπόλοιπες παρτίδες. Πιστεύω  ότι μέσα στον χρόνο θα πρέπει να κάνει από 70 έως 120 επίσημες παρτίδες. Σας φαίνονται πολλές; Δυστυχώς δατ΄ς  λαιφ!

Πρέπει επίσης να προσεχθεί και κάτι ακόμη. Αν υποθέσουμε ότι κάποιος σύλλογος κάνει κάποια πράγματα, συνήθως δεν βλέπουν όλα τα τμήματα (αν έχει 4-5) αλλά μόνο ένα η δυο, και ενώ φαίνεται ότι παρουσιάζουν μια δραστηριότητα ωστόσο αυτή δεν είναι ζυγισμένη ισομερώς. Γιατί η παράμετρος με τους αγώνες  θα πρέπει να ισχύει για όλους τους παίκτες. Με εξαίρεση στο   τμήμα των αρχαρίων το οποίο θα πρέπει  επίσης ο προπονητής πολύ προσεκτικά  να δει που θα τους στείλει και πότε.

Πάμε όμως στο δια ταύτα. Η οργάνωση των αγώνων είναι μια επίπονη χρονοβόρα  διαδικασία και η οποία από το καλεντάρι δεν προβλέπει  αμοιβές.  Κι εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Τέτοιο λούκι ποιος θα το τραβήξει;  Ένας είναι ο προπονητής, πάμε παρακάτω. Η διοίκηση. Ωχ!  Πια διοίκηση και πόσες φορές θα το κάνει.  Σάββατο και Κυριακές  τις μέρες  που ρηλαξάρουμε θα τρέχουμε για το σκάκι; Δεν μας έφταναν αυτά που μας βάζει η Ένωση και ΕΣΟ θα τρέχουμε και για τον τρελό προπονητή;  Συνήθως μαζεύονται μια φορά τον μήνα για ένα συμβούλιο και αρκετοί  νομίζουν  ότι εκεί αρχίζει και τελειώνει το έργο τους.  Και δεν μπορούμε να τους ζορίσουμε, είναι και εθελοντές. Όμως ο γονιός που στέλνει το παιδί του  στο σκάκι  πληρώνει  κι έχει και απαιτήσεις. Τι γίνεται  στο τέλος;  Σύλλογοι – φροντιστήρια  και προπονητές – δάσκαλοι.  Δηλαδή  οι σύλλογοι  δεν είναι εντευκτήρια,  χώρος που ακόμη  και στον ελεύθερο  χρόνο θα πάει  κάποιος να παίξει  σκάκι,  αλλά τα παιδιά  πάνε όπως ακριβώς  πάνε σε ένα φροντιστήριο, το δίωρο, τελείωσε,  οι επόμενοι  να περάσουν  μέσα  παρακαλώ!  Ο προπονητής  κάνει αυστηρά  το δίωρο κι εκεί τελειώνει η υποχρέωση του. Ποια η διαφορά από τον δάσκαλο;  Καμία. (δεν είναι απλά προπονητής και δάσκαλος είναι δυο τελείως διαφορετικά πράγματα).

Γι αυτό λέω ότι γίνεται μια σύγχυση στο σκάκι,  μεταξύ του προπονητή και του δασκάλου. Και δυστυχώς  ακόμη και η ΕΣΟ προσλαμβάνει  δασκάλους και όχι προπονητές  για τον απλούστατο  λόγο  ότι δεν έχουν  αποσαφηνισμένο  το τι είναι προπονητής  στο σκάκι και το τι πρέπει να κάνει αυτός.

Το κέρδος από έναν άλλο δρόμο:
Στους συλλόγους που είχα την προπονητική εποπτεία στο παρελθόν (ΣΟΠ, Πεύκα) έκανα μεγάλη προσπάθεια (θα έλεγα υπερπροσπάθεια)  για να κάνω κάποια πράγματα όπως τα ήθελα και αναφέρθηκα  νωρίτερα σ αυτά. Είχα και στήριξη από το συμβούλιο!  Κάναμε πάρα  πολλούς αγώνες. Είχαμε συνεργασία και με αρκετούς συλλόγους  για να βγει το πρόγραμμα (εδώ για παράδειγμα ο Κώστας Γιουβαντσιούδης θα θυμηθεί  τις συνεργασίες  για να οργανώσουμε  κάποια  πρωταθλήματα  Ακαδημιών με δεκαμελείς ομάδες  η κάτι  άλλους με ΕΛΟ έως κάποιο  νούμερο  μετά  έως  κάποιο  άλλο νούμερο κ.ο.κ.) .  Τι βγήκε απ όλο  αυτό το πράγμα;  Τα Πεύκα  ήταν  μια κοινότητα  με ένα μόνο  δημοτικό  σχολείο,  αργότερα έγιναν  δυο, και στις προπονήσεις  είχα 85 παιδιά χωρισμένα  φυσικά  σε διάφορα  τμήματα. Εδώ και κάποια  χρόνια που δεν γίνονται  αυτά,  παρόλο  που ο πληθυσμός στα Πεύκα αυξήθηκε στο τριπλάσιο,  οι σκακιστές  πέσανε αντιστρόφως ανάλογα!  Στην Πολίχνη στον ΣΟΠ είχαμε ένα παρόμοιο  αριθμό,  συν στα 3 πνευματικά  κέντρα  του δήμου  άλλα 120 παιδιά. Εδώ και κάποια  χρόνια  που δεν γίνονται  σ αυτόν τον βαθμό τα αγωνιστικά  ο αριθμός των παϊδιών κι  εκεί  έχει μειωθεί  πάρα  πολύ.  Όμως και οι δυο περιοχές  μπορούν  να καυχηθούν  μέσα από την μαζικότητα εκείνων των ετών και το πλούσιο αγωνιστικό πρόγραμμα είδαν αρκετούς σκακιστές τους  πρωταθλητές Ελλάδος σε νεανικά πρωταθλήματα.
Κι όπως πολύ εύστοχα  έγραψε και ο κύριος Χρ. Γκοριτσας η σκακιστική πυραμίδα χρειάζεται και  κτίζεται από την βάση ως την κορυφή , εδώ είχαμε και την απόλυτη επιτυχία.
Και να θυμηθώ και κάτι ακόμη (πιστεύω πολύ σημαντικό), επειδή ήθελα  τα παιδιά  να μαζεύονται  και να παίζουν τις Κυριακές, οι σύλλογοι όμως ήταν  κλειστοί. Δυστυχώς όμως  δεν προλάβαινα να  πηγαίνω παντού ο ίδιος (πολυθεσίτης!) κι  έστελνα τα δυο μου παιδιά σε διαφορετικούς χώρους  δίνοντας τους ένα χαρτζιλίκι  και ένα πολύ καλό  μου μαθητή  σε έναν άλλο χώρο. Δηλαδή  αν προσανατολιστείς  στον στόχο με κάποιον τρόπο θα τα καταφέρεις και λύσεις θα βρεις στα προβλήματα.

Ποιοι κάνουν μαθήματα σε συλλόγους;.  Οι σύλλογοι σε αρκετές περιπτώσεις  παίρνουν κάποιον σκακιστή να έχει κάποιο ΕΛΟ και αρχίζουν προπονήσεις, αργότερα  δεν τραβάει η ομάδα όμως πάντα  κάποιος άλλος φταίει  εκτός  από τον προπονητή. Σε κάποιες  περιπτώσεις  μπορεί να είναι άπειρος η να μην έχει μεταδοτικότητα.  Μπορεί  να είναι πέραν του δέοντος  αυστηρός η πέραν του δέοντος  χαλαρός. Όμως  ψάχνουν να βρουν κάτι  φτηνό αρκεί να καρπωθούν την οικονομική  διαφορά  σ αυτό που εισπράττουν  (από τους γονιούς) και σ αυτό που αποδίδουν στον προπονητή κι έτσι να λύσουν άλλα προβλήματα του συλλόγου τους (ενδεχομένως  πάγια έξοδα). Ούτως η άλλως δεν υπάρχει κάτι ανάλογο με το ΕΛΟ του παίκτη να υπάρχει και ΕΛΟ προπονητή (έξυπνο φαίνεται). Δυστυχώς  οι προπονητές δεν έχουν κάτι σαν σωματείο  που να βάζουν  κάποιους όρους  σ αυτούς που βγαίνουν προς τα έξω και διδάσκουν. Εδώ οι διαιτητές μας έχουν ξεπεράσει προ πολλού.

Επάγγελμα  Προπονητής
Με όλα τα παραπάνω,  όπως καταλαβαίνετε  πιστεύω ότι η δουλειά του προπονητή είναι κατ΄ αρχήν  πολύ σοβαρή  και πολύ δύσκολη. Σε καμιά  περίπτωση  δεν πρέπει  να συγκεντρώνεται μόνο  σε ένα τομέα (συνήθως στο μάθημα). Ανάλογα με το επίπεδο των σκακιστών  που προπονεί  θα πρέπει  να κάνει και το πρόγραμμα. Όσο πιο έμπειρος είναι τόσο ενδεχομένως και περισσότερους  πειραματισμούς  θα κάνει για να βρίσκει  πάντα τις καλύτερες  μεθόδους  για τους αθλητές του.
Επίσης η βελτίωση  στην δουλειά του είναι κάτι  που θα προσπαθεί να το κάνει για όλη του την ζωή. Και η βελτίωση έχει να κάνει με πάρα πολλούς τομείς. Είτε έχει να κάνει με τεχνικά θέματα και αμιγώς σκακιστικά η με σύγχρονους  τρόπους παράδοσης  μαθημάτων, ευρηματικότητα  στο βρίσκει ποια είναι τα πρωταθλήματα που θα μπορεί  να διοργανώσει  και να είναι αποδοτικά στους μαθητές. Να βρίσκει  τρόπους  να μην χάνει  τους τελευταίους  μαθητές  του γκρουπ (πολύ δύσκολο αυτό, αλλά  υπάρχουν  λύσεις).
Η αμοιβή από την στιγμή που θα κάνει τα δέοντα  δεν θα είναι ανάλογη της προσφοράς γιατί είναι γεγονός ότι κάποια  πράγματα  δεν πληρώνονται. Μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις θα προδοθεί από τα πλέον κοντινά του άτομα.  Όμως σαφώς θα έχει την καταξίωση στον χώρο του.

«Ιδιαίτερα»  πόσο αναγκαία είναι;  Βλέπουμε ότι κάποιοι  παίκτες και περισσότερο αυτοί που κάνουν πρωταθλητισμό κάνουν ιδιαίτερα μαθήματα και επιβαρύνουν τον οικογενειακό προϋπολογισμό.  Η αλήθεια είναι σε σύγκριση με την γειτονική μας χώρα Βουλγαρία από την οποία έχω μια αρκετά  καλή εικόνα,  τα χρήματα που πληρώνουν οι γονείς εδώ στο σκάκι είναι πολύ περισσότερα. Όμως εκεί έχουν περισσότερες επιτυχίες. Βέβαια ακόμη και σε επίπεδο Ομοσπονδίας αν δούμε με τι προϋπολογισμό κάνουν το αγωνιστικό τους πρόγραμμα είναι να γελάς και να κλαις. Με ένα πολύ μικρό κλάσμα σε σχέση με τα δικά μας φαίνεται να τα καταφέρνουν μια χαρά. Επομένως από μόνο του χρήμα δεν αποτελεί παράγοντα επιτυχίας.

Αν ένας ταλαντούχος σκακιστής κάνει  πλήρες πρόγραμμα μαθημάτων στο σύλλογο του,  τότε το ιδιαίτερο είναι περιττό. Όμως συνήθως δεν κάνει. Κάποια πράγματα επίσης δεν είναι δυνατόν να διδαχτούν σε ομαδικές προπονήσεις. Κι ένα τέτοιο είναι το άνοιγμα. Δηλαδή πιστεύω ότι σε ένα σύλλογο καλό είναι να υπάρχει μια πολυφωνία στα ανοίγματα. Αυτό είναι όμως αφύσικο να γίνει στην διάρκεια της προπόνησης. Το πόσο σωστά θα διαβάσουν ένα βιβλίο εξαρτάται από την ηλικία τους κυρίως. Από τον υπολογιστή μπορεί ο προπονητής να του δώσει κάποια πράγματα,  όμως το κατά πόσο ο σκακιστής θα διαβάσει σωστά  είναι κάτι αμφιλεγόμενο. Οπότε το ιδιαίτερο έρχεται να συμπληρώσει αυτό το κενό. Θεωρώ ότι μαθήματα γενικής ύλης (μέσο – φινάλε) τα κάνει  οπωσδήποτε στον σύλλογο.

Αυτά τα λίγα φίλοι μου, ελπίζω να μην σας κούρασα (πολύ), περιμένω τις τοποθετήσεις σας.

Τσαρουχάς  Βασίλης

Υπάρχει η Κάμερον Ντίαζ στην ταινία “In Her Shoes” του 2005 και μια σκακιέρα που περνάει στον φακό για λίγα δευτερόλεπτα. Προβλήθηκε στην Ελλάδα με τον τίτλο “Έλα στη θέση μου”, προέρχεται από μπεστ σέλερ της Τζένιφερ Γουάινερ και εστιάζεται στη σύγκρουση δύο αδελφών. Ο τσακωμός τους και ο χωρισμός που θα ακολουθήσει θα γίνουν αιτία να αλλάξει καθεμιά τρόπο ζωής και να βρει τις χαμένες ισορροπίες.

Το τριήμερο 27 – 29 Ιανουαρίου 2012 θα διεξαχθεί ο Π.Ο.Α’ Εθνικής ΕΣΣΠΕΠ.

Οι αγώνες θα διεξαχθούν στο ξενοδοχείο ΟΝΑΡ (Κοκώνι Κορινθίας) από τη ΣΑΚ Αργοναύτης και θα μεταδοθούν ζωντανά μέσω ίντερνετ (www.korinthiachess.gr).

Συμμετέχουν οι ομάδες των Φιλιατρών, του Ο.Σ. Καλαμάτας, του Ναυπλίου, της Μεσσήνης, του Τιμολέoντα Κορινθίας και του ΣΑΚ Αργοναύτη, που είναι το φαβορί για την Α΄ Εθνική κατηγορία (στην ομάδα αγωνίζονται οι GM Β. Κοτρωνιάς και Ι. Νικολαΐδης όπως και οι Ν. Γαβριλάκης, Ι. Συμεωνίδης, Ζ. Ιορδανίδου κ.ά).

Δυο άνδρες παίζουν σκάκι σε κυκλική σκακιέρα ενώ μια γυναίκα παρακολουθεί, σε πόλη της Μιανμάρ (πρώην Βιρμανίας), 24 Ιανουαρίου 2012, φωτογραφία του Reuters. Από πάνω τους η ελπίδα του λαού που στενάζει, οι φωτογραφίες της αρχηγού της αντιπολίτευσης Άουγκ Σαν Σου Κι και του πατέρα της, του στρατηγού Άουγκ Σαν,  ήρωα της ανεξαρτησίας. Η στρατιωτική χούντα που κυβερνά την Μιανμάρ απελευθέρωσε πριν μια εβδομάδα αρκετούς εξέχοντες πολιτικούς κρατούμενους, σύμφωνα με το σχέδιο αμνηστίας που ζητεί η Δύση. Πολλοί ηγέτες της φοιτητικής εξέγερσης του 1988, η καταστολή της οποίας προκάλεσε το θάνατο 3.000 ανθρώπων, είναι ανάμεσα στους κρατούμενους που απελευθερώθηκαν.

Από το “Θίασο” του Θ.Αγγελόπουλου. Μια σκηνή, η σκηνή του τραγουδιού της γυμνής γυναίκας μπροστά στον μαυραγορίτη  (μετά το 4:20 του βίντεο) που χαράζει στα δυο την ψυχή κάθε αριστερού, κάθε ανθρώπου, καθενός και καθεμίας που, διαβάζοντας την κυρίαρχη εκδοχή της ιστορίας, συνειδητοποίησε μια μέρα πώς είναι με την πλευρά των ηττημένων. Άδοξα χάθηκε ο Αγγελόπουλος. Να μη χαθεί τόσο άδοξα ούτε η γνώση, ούτε η μνήμη, ούτε η ιστορία, ούτε η ελπίδα μας. (Γ. Μπουρνούς)

Περαστικοί αφήνουν κατά μέρος για λίγο τα ποδήλατά τους ώστε να συζητήσουν και να αναλύσουν μια παρτίδα που παίζεται σε επιδαπέδια σκακιέρα, στο κέντρο του  Άμστερνταμ.
Φωτογραφία του Reuters, 17 Ιανουαρίου 2012.

 Στον πολύ όμορφο και φιλόξενο χώρο του Σκακιστικού Ομίλου Πολυγύρου έγιναν αγώνες για κορίτσια. Το κτίριο, ένα παραδοσιακό διώροφο, φιλοξένησε τον εντυπωσιακό αριθμό για την περιοχή (και όχι μόνο) των 35 κοριτσιών.  Αγωνίστηκαν 33 κορίτσια δημοτικού και 2 μόνο κορίτσια γυμνασίου. Το σύστημα ήταν ελβετικό 5 γύρων με χρόνο σκέψης 15΄ για όλη την παρτίδα συν 20΄΄ για την κάθε κίνηση. Τα κορίτσια χωρίστηκαν σε 2 γκρουπ, το ένα ήταν έως Γ΄ δημοτικού και το άλλο για τα μεγαλύτερα

Πρώτευσαν

Στο Α γκρουπ: Παπαευστρατίου Δ., Καλαθέρη Σ., Ξανθοπούλου Α.

Στο Β γκρουπ: Κοκκόνα Ε., Κοκκόνα Η., Μπερίτζε Ε.

Η επόμενη αγωνιστική συνάντηση θα γίνει στις 12/2 στο ξενοδοχείο «ATHENA PALACE» (μεταξύ Νικήτης και Μαρμαρά) με ανοικτή συμμετοχή για σκακιστές και σκακίστριες έως 16 ετών απ όλη την Χαλκιδική.