Σκακιστικά σκίτσα και γελοιογραφίες του Νικόλα Σφήκα

Ο Νικόλας Σφήκας, ο ζωγράφος από τη Θεσσαλονίκη, ο οποίος έχει συνθέσει δεκάδες πίνακες με σκακιστική θεματογραφία (μπορείτε να δείτε μερικούς που κοσμούν εξώφυλλα βιβλίων στην ανάρτηση Μικρή Πινακοθήκη) ασχολήθηκε επίσης με το σκακιστικό σκίτσο, καθώς και τη γελοιογραφία. Ένα δείγμα του έργου του σε αυτόν το δημιουργικό τομέα:
unnamedg1 unnamedg2 unnamedg3 unnamedg4 unnameds1 unnameds2 unnameds3

  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • email
  • PDF
  • Print

Επιστολή της Ένωσης Σκακιστικών Σωματείων Κ. Ελλάδας για τους μαθητικούς σκακιστικούς αγώνες στα Τρίκαλα

school
Ενημερώνουμε την εκπαιδευτική κοινότητα και τους γονείς των μαθητών ότι οι σχολικοί σκακιστικοί αγώνες, που  διεξάγονται την Κυριακή 8/3/2015 στο 4ο Γενικό Λύκειο «Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης» στα Τρίκαλα, δεν έχουν την έγκριση του Υπουργείου Παιδείας. Κυρίως όμως ενημερώνουμε ότι απαραίτητη προϋπόθεση για την συμμετοχή των μαθητών στην τελική φάση των σχολικών αυτών αγώνων, είναι η υποχρεωτική διαμονή και η σίτιση  σε ξενοδοχειακά συγκροτήματα, το κόστος των οποίων κυμαίνεται από 36 έως 59 ευρώ ανά άτομο και ανά διανυκτέρευση, επιβαρύνοντας αποκλειστικά τους γονείς των μαθητών. Διαφορετικά, δεν θα τους επιτραπεί η συμμετοχή τους!

Δεν είναι τυχαίο, πως όλοι ανεξαιρέτως οι γειτονικοί νομοί της Κεντρικής Ελλάδας, δε διοργανώνουν παρόμοια σχολικά σκακιστικά πρωταθλήματα που θα «προκρίνουν» μαθητές στην τελική φάση των αγώνων.

Η Ένωση Σκακιστικών Σωματείων Κεντρικής Ελλάδας, δε στηρίζει και δε συμμετέχει σε σχολικά πρωταθλήματα που είναι αντιπαιδαγωγικά ( ανάμιξη μαθητών ίδιας μεν ηλικίας αλλά διαφορετικής δυναμικότητας ) και σε πρωταθλήματα που έχουν σχέση με οικονομικές συνδιαλλαγές και επιχειρείται οικονομικός διαχωρισμός των μαθητών και που η συμμετοχή τους προϋποθέτει την οικονομική επιβάρυνση των γονιών τους, καθώς δεν πρόκειται για σκακιστικούς αγώνες όλων αδιακρίτως των μαθητών. Αυτό δεν μπορεί να είναι το όραμά μας για την μαθητική κοινότητα και τον αθλητισμό. Οι μαθητές, που αποτελούν το μέλλον της χώρας μας, δεν επιτρέπεται να μετατρέπονται σε αντικείμενο προς οικονομική εκμετάλλευση. Θεωρούμε συνεργούς όσους συμμετέχουν σε αυτά ως διοργανωτές ή συνδιοργανωτές της προκριματικής ή της τελικής φάσης, για ωφελιμιστικούς σκοπούς που οδηγούν στην εμπορευματοποίηση των αθλητικών ιδεωδών. Ο σχολικός αθλητισμός αποτελεί ύψιστη βιωματική αξία που κανείς δεν έχει δικαίωμα να τη στερήσει από κανέναν μαθητή.

Καλούμε τους παράγοντες της Σκακιστικής Κίνησης Τρικάλων που διοργανώνει τους αγώνες, με πρόσχημα την διάδοση του αθλήματος και τη χαρά των παιδιών, να αποσύρουν την απαράδεκτη προκήρυξη που έχουν εκδώσει (http://skakitrikalon.blogspot.gr/2015/02/4.html) αποδεικνύοντας ότι πραγματικά ενδιαφέρονται για τον υγιή αθλητισμό με κέντρο αναφοράς το ίδιο το παιδί.

Παρακαλούμε, τον διευθυντή και τον σύλλογο διδασκόντων του 4ου Λυκείου που φιλοξενεί τους αγώνες, αλλά και ολόκληρη την εκπαιδευτική κοινότητα να ενημερωθούν για την προκλητική και απαράδεκτη συμπληρωματική προκήρυξη της Ελληνικής Σκακιστικής Ομοσπονδίας (http://www.chessfed.gr/archives/4081) και να μην συμμετέχουν σε αυτή την διαδικασία.

“ΤΟ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΧΑΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΘΥΣΙΑ ΠΕΡΑ ΓΙΑ ΠΕΡΑ ΕΥΤΕΛΗΣ”

Το Δ.Σ. της Ε.Σ.Σ.Κ.Ε.

***Δημοσιεύτηκε στην Εκπαιδευτική Πύλη AlfaVita

  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • email
  • PDF
  • Print

Ήταν ο Αλιέχιν ναζί; (μέρος 2)

alekhine05

Κείμενο: Έντουαρντ Γουίντερ
Μετάφραση: Νίκος Παπαθανασόπουλος

Το 1958 παραχωρήθηκε στον Λε Μονιέ πρόσβαση στο υλικό και βρήκε, λέξη προς λέξη και με το γραφικό χαρακτήρα του Αλιέχιν, το κείμενο του πρώτου αντισημιτικού άρθρου, το οποίο είχε εμφανιστεί στην «Pariser Zeitung» της 18ης Μαρτίου 1941. Η λέξη «Εβραίος» ήταν σχεδόν πάντα υπογραμμισμένη, όπως ανέφερε ο Λε Μονιέ. Αυτή η μαρτυρία μοιάζει αδιάψευστη έως ότου κάποιος τη συγκρίνει με ό,τι ο Λε Μονιέ έγραψε για τα άρθρα στη σελίδα 24 του βιβλίου του «75 parties d’Alekhine» (1973): «Ο Αλιέχιν δήλωσε αρκετές φορές ότι ‘’ούτε μια λέξη δεν είχε γραφεί από αυτόν’’.

Δεν θα γίνει ποτέ γνωστό εάν ο Αλιέχιν ήταν ο συντάκτης αυτών των άρθρων ή ήταν προϊόν εκμετάλλευσης από το συντάκτη της ‘’Pariser Zeitung’’, έναν Τσέχο παίκτη γνωστό κατά την εποχή στους σκακιστικούς κύκλους του Παρισιού.» Αυτά είναι, χωρίς υπερβολή, λόγια που προκαλούν έκπληξη από κάποιον ο οποίος, δώδεκα περίπου χρόνια αργότερα, θα δήλωνε ότι ο ίδιος είχε δει ένα αντισημιτικό άρθρο με το γραφικό χαρακτήρα του Αλιέχιν. (Ειρήσθω εν παρόδω ότι μπορεί επίσης να προκαλεί απορία γιατί ο Αλιέχιν και η σύζυγός του απέφυγαν να καταστρέψουν τέτοιου είδους ενοχοποιητικό υλικό όπως αυτό που μπορεί να υπήρξε στην κατοχή τους μετά την πτώση του Τρίτου Ράιχ.)

Τέτοιες ασυνέπειες θα γίνουν ευπρόσδεκτες από υπερασπιστές του Αλιέχιν, πολλοί από τους οποίους έχουν υποστηρίξει ότι εξαναγκασμένος, για την ασφάλεια τη δική του και της γυναίκας του, να γράψει αντισημιτικό υλικό, ο τότε παγκόσμιος πρωταθλητής σκοπίμως το έκανε γελοίο και ανακριβές. Η αυθεντική έκδοση της «Pariser Zeitung» περιείχε πολλά βασικά ορθογραφικά λάθη ονομάτων («Marschall», «Andersen», «Pilsburry», κ.λπ.). Υπάρχει μια αναφορά στο ματς ανάμεσα στον Λα Μπουρντονναί και τον «ΜακΝτόναλντ» (αντί για ΜακΝτόνελ) και σε έναν «Πολωνοεβραίο» με το όνομα «Κινεζίτσκυ». (Εννοείται ο Κιζερίτσκυ, αν και προφανώς δεν ήταν ούτε Πολωνός ούτε Εβραίος). Ορισμένα λάθη διορθώθηκαν στην ανατύπωση της «Deutsche Schachzeitung», καθώς και λάθη σχετιζόμενα με γεγονότα όπως η υπόδειξη στην «Pariser Zeitung» ότι ο Σλέχτερ ήταν Εβραίος. Αλλά η θεωρία ότι ο Αλιέχιν προσπάθησε να δείξει την ανειλικρίνειά του είναι απλά μια εικασία η οποία δεν υποστηρίζεται από κανέναν ισχυρισμό γενικά ούτε από τον ίδιο τον Αλιέχιν. Τα ορθογραφικά λάθη μπορεί εύκολα να αποδοθούν στη δυσκολία του κειμενογράφου της «Pariser Zeitung» να διαβάσει τον ιδιόμορφο γραφικό χαρακτήρα του Αλιέχιν.

Νέα αποδεικτικά έγγραφα έχουν πρόσφατα έρθει στο φως της δημοσιότητας τα οποία ενισχύουν τα επιχειρήματα εναντίον του Αλιέχιν. Ο Πάμπλο Μοράν έχει ανακαλύψει δύο δημοσιεύσεις από τη Μαδρίτη με ημερομηνία 3 Σεπτεμβρίου 1941 οι οποίες περιέχουν συνεντεύξεις που δόθηκαν από τον Αλιέχιν ακριβώς πριν από την αναχώρησή του για το τουρνουά του Μονάχου το 1941. Η «El Alcázar» ανέφερε:
«Αυτός (ο Αλιέχιν) πρόσθεσε ότι στο γερμανικό περιοδικό ‘’Deutsche Schachzeitung’’ και στη γερμανική ημερήσια εφημερίδα ‘’Pariser Zeitung’’, που εκδίδεται αυτή την εποχή στο Παρίσι, υπήρξε ο πρώτος που ασχολήθηκε με το σκάκι από φυλετική σκοπιά. Σ’ αυτά τα άρθρα, είπε, έγραψε ότι το άριο σκάκι ήταν επιθετικό σκάκι, ότι θεωρούσε την άμυνα αποκλειστικά συνέπεια προηγούμενου λάθους, και ότι από την άλλη πλευρά το σημιτικό πλάνο παραδεχόταν την ιδέα της καθαρής άμυνας, πιστεύοντας ότι είναι νόμιμο να κερδίζει κανείς μ’ αυτόν τον τρόπο.»

O Αλιέχιν είπε στον Βαλεντίν Γκονζάλεζ από το «Informaciones» για την πρόθεσή του να δώσει διαλέξεις «για την εξέλιξη της σκακιστικής σκέψης τα τελευταία χρόνια και τις αιτίες για αυτήν την εξέλιξη. Θα υπήρχε επίσης μια μελέτη για το άριο και το εβραϊκό είδος σκακιού.»

Επιπλέον, ο Αλιέχιν φέρεται να δήλωσε ότι δεν έβρισκε υποστήριξη στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Αγγλία «ως αποτέλεσμα κάποιων άρθρων που έγραψα στο γερμανικό Τύπο και κάποιων παρτίδων που έπαιξα κατά τη διάρκεια του περασμένου χειμώνα -εναντίον 40 αντιπάλων- για το γερμανικό στρατό και τη Χειμερινή Ανακούφιση.» Όταν ερωτήθηκε ποιους παίκτες θαύμαζε περισσότερο, η δημοσιευμένη απάντηση του Αλιέχιν ήταν: «… Πρέπει να τονίσω τη μεγαλύτερη δόξα του Καπαμπλάνκα, που ήταν η εξόντωση του Εβραίου Λάσκερ από τον παγκόσμιο σκακιστικό θρόνο.»

Η υπόθεση με τα ναζιστικά άρθρα είναι ένα από τα πιο διαβόητα σκάνδαλα και ενδιαφέροντα μυστήρια. Μολονότι, όπως είναι τα πράγματα, είναι δύσκολο να δημιουργηθεί υπερασπιστική γραμμή για τον Αλιέχιν, μόνο η ανακάλυψη των άρθρων με το δικό του γραφικό χαρακτήρα θα διευθετήσει το θέμα πέρα από κάθε αμφιβολία.

Το παραπάνω άρθρο πρωτοεμφανίστηκε στις σελίδες 68-70 του «New in Chess» (2/1989). Στη σελίδα 6 του τεύχους 4/1989 ο Ζακ Λε Μονιέ έδωσε μια σύντομη απάντηση. Απαρτιζόταν από ένα πληρέστερο απόσπασμα από το άρθρο στο «Europe Echecs» στο οποίο είχε πει πως είχε δει ένα άρθρο με το γραφικό χαρακτήρα του Αλιέχιν, καθώς και από την ακόλουθη παρατήρηση:

«Δεν θα άλλαζα ούτε μια λέξη. Τα σημειωματάρια του Αλιέχιν είναι ιδιωτικά έγγραφα και ο γαλλικός νόμος είναι κατηγορηματικός σ’ αυτό το θέμα. Θα καταχωρηθούν στο δημόσιο τομέα εξήντα χρόνια μετά το θάνατο του συγγραφέα, δηλαδή το 2006. Ύστερα από αυτήν την ημερομηνία οι ιστορικοί και οι ερευνητές θα μπορούν να τα συμβουλεύονται, με την προϋπόθεση ότι οι κληρονόμοι του Αλιέχιν και οι ιδιοκτήτες των σημειωματάριων συμφωνούν.»

Στο C.N. 1920 παραθέσαμε αυτή τη δήλωση και σχολιάσαμε: «Είναι κρίμα που ο κ. Λε Μονιέ δεν απάντησε στο ευθύ επιχείρημά μας: εάν το 1958 είδε ένα άρθρο γραμμένο από το ίδιο το χέρι του Αλιέχιν, γιατί δεκαπέντε χρόνια αργότερα έγραψε ότι ‘’δεν θα γίνει ποτέ γνωστό εάν ο Αλιέχιν ήταν ο συντάκτης αυτών των άρθρων;’’»

Στα C.N. 3605, 3606 και 3617 επανήλθαμε στην υπόθεση Αλιέχιν και το τρίτο από αυτά τα άρθρα ανέφερε ότι ο γαλλικός νόμος για την πνευματική ιδιοκτησία άλλαξε τη δεκαετία του ’90, με αποτέλεσμα τα σημειωματάρια να καταχωρηθούν στο δημόσιο τομέα την 1η Ιανουαρίου 2017.
Πλήρεις αγγλικές μεταφράσεις των άρθρων του Αλιέχιν στην «El Alcázar» και στο «Informaciones» δόθηκαν στο C.N. 1455 και είναι διαθέσιμες ως ξεχωριστό ειδικό άρθρο.

Όπως αναφέρθηκε στο C.N. 1041, ένα γράμμα από τον Όσιπ Μπερνστάιν με ημερομηνία 5 Οκτωβρίου 1945 και δημοσιευμένο στο τεύχος Νοεμβρίου 1945 του περιοδικού «CHESS» (σελ. 28-29) καταδίκαζε τον Αλιέχιν:

«Η βαθιά μου αφοσίωση στο σκάκι με συγκρατεί από το να εκφράσω όλα όσα νομίζω για τον Αλιέχιν, ύστερα από την κατάληψη της Γαλλίας. Το Μάιο του 1940 έπαιξα εναντίον του στο Παρίσι (μία επονομαζόμενη παρτίδα «διαβούλευσης») και κέρδισα. Δεν θα μπορούσα να φανταστώ ότι ύστερα θα συμπεριφερόταν μ’ αυτόν τον τρόπο. Δεν θα ξαναπαίξω ποτέ εναντίον του και ούτε καν θέλω να τον δω. Αρνήθηκα να τον συναντήσω στη Βαρκελώνη, όταν επισκέφτηκε αυτήν την πόλη για να παίξει παρτίδες επίδειξης. Νομίζω ότι τα παραπάνω καθιστούν την αντίληψή μου περί ‘’συνεργασίας’’ ξεκάθαρη. Ο σκακιστικός κόσμος είναι ενήμερος του τραγικού τέλους του μεγάλου Πολωνού μετρ και συνθέτη Νταβίντ Πρζεπιόρκα, ο οποίος καταδικάστηκε σε θάνατο επειδή μπήκε σε μια καφετέρια όπου παιζόταν σκάκι. Του απαγορεύτηκε να το κάνει αυτό, επειδή ήταν Εβραίος. Αλλά δεν είναι γενικά γνωστό ότι ο Αλιέχιν, μολονότι είχε στενές σχέσεις με τον κυβερνήτη των Ναζί στην Πολωνία, δρα Φρανκ, με τον οποίο είχε φωτογραφηθεί για ναζιστικά περιοδικά που δημοσιεύτηκαν εκείνη την εποχή, αρνήθηκε να παρέμβει για να εξασφαλίσει την απελευθέρωση του Πρζεπιόρκα.
Το γεγονός της μη παρέμβασής του ειπώθηκε σε μένα από τον Ζέμις όταν ήρθε στη Βαρκελώνη στο τέλος του 1943. Θα μπορούσα να αναφέρω άρθρα δημοσιευμένα από τον Αλιέχιν μετά το 1940 και τους αγώνες επίδειξης που έδωσε για να ψυχαγωγήσει τις ναζιστικές δυνάμεις. Αποφεύγω να δώσω περαιτέρω αποκρουστικές λεπτομέρειες για τη συμπεριφορά του. Θα μπορούσε να προστεθεί ότι υιοθέτησε το ναζιστικό χαιρετισμό ‘’Χάιλ Χίτλερ’’ με τεντωμένο χέρι. Είμαι απολύτως ενήμερος τι σημαίνουν οι δηλώσεις μου αλλά το θεωρώ ηθικό μου καθήκον και το αφήνω σε σας να βγάλετε συμπεράσματα.»

Η απάντηση του Αλιέχιν δόθηκε στη σελίδα 76 του τεύχους Ιανουαρίου 1946: «Ο δρ Αλιέχιν μας πληροφορεί ότι οι κριτικές που παρατέθηκαν στο ‘’CHESS’’ του δρος Όρκαμ, ο οποίος ήταν ανέκαθεν φίλος του, ήταν ιδιαίτερα επώδυνες για αυτόν. ‘’Ως προς την ‘’πληροφορία’’ του δρος Μπερνστάιν, μπορώ μόνο να δηλώσω ότι ο φίλος μου Ντ. Πρζεπιόρκα δολοφονήθηκε πριν από το τέλος του 1939 (άκουσα την αφήγησή του από έναν αυτόπτη μάρτυρα) και είναι γνωστό ότι έπαιξα στη Γερμανία και την Πολωνία μόνο από το τέλος του 1941. Τι σχέση θα μπορούσα να έχω μ’ αυτό το τραγικό γεγονός; Μπορώ ακόμη να προσθέσω ότι η παρτίδα στην οποία αναφέρεται ο δρ Μπερνστάιν παίχθηκε στο σπίτι μου και είχε καθαρά ιδιωτικό χαρακτήρα – αλλά βέβαια αυτό δεν έχει καθόλου σημασία.’’ Ο δρ Αλιέχιν στη συνέχεια λέει ότι ήταν πολύ άρρωστος αυτή τη χρονιά αλλά έπρεπε να συνεχίζει να παίζει ή να πεθάνει της πείνας. Ξεκουράστηκε στην Τενερίφη και αισθάνεται πολύ καλύτερα, αλλά η κακή υγεία και οι ανησυχίες έχουν υπονομεύσει την ικανότητα παιξίματός του.»

Αναφορικά με τον Πρζεπιόρκα, πιστεύεται ότι σκοτώθηκε τον Απρίλιο του 1940 (βλ. C.N. 6618).

(7181)

Η κατηγορία ότι ο Αλιέχιν δεν παρενέβη για λογαριασμό του Νταβίντ Πρζεπιόρκα αντικρούστηκε σε μια υποσημείωση για τη νεκρολογία του Αλιέχιν στη σελίδα 87 της «Revue suisse d’échecs» (Ιούνιος 1946):

«Η κατηγορία ότι δεν παρενέβη υπέρ του μετρ Πρζεπιόρκα το 1942, κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Βαρσοβία, είναι αβάσιμη. Γνωρίζουμε τώρα, από πρόσφατες μαρτυρίες που προέρχονται από την πολωνική πρωτεύουσα, ότι ο γκραν μετρ και Πολωνός συνθέτης υπήρξε θύμα της αντιεβραϊκής δίωξης ήδη από το 1940, επομένως δυο χρόνια πριν από την επίσκεψη του Αλιέχιν.»

Η νεκρολογία γράφηκε από τον Ερβίν Βελμύ και τον Ζαν Σαρλ ντε Βατβίλ και η σελίδα 84 είχε μια ξυλογραφία του Αλιέχιν από τον Βελμύ:

cn7182_alekhine

Η σελίδα 147 του «CHESS» (Απρίλιος 1946) ανέφερε έναν ισχυρισμό του Ε. Βελμύ ότι ο Αλιέχιν ήταν ένας έμμισθος σύμβουλος των Ναζί:

ΕΛΒΕΤΙΑ
Το 47ο Ελβετικό Σκακιστικό Συνέδριο θα διεξαχθεί στο Βίντερτουρ, 20-28 Ιουλίου 1946. Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου θα λάβει χώρα μια γενική συνάντηση της Διεθνούς Σκακιστικής Ομοσπονδίας (FIDE), η πρώτη από τότε που ξέσπασε ο πόλεμος. Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα ενός ματς δύο γύρων ανάμεσα στη Γαλλία και την Ελβετία τον επόμενο Ιούνιο, το οποίο θα παιχθεί στη Βέρνη και τη Ζυρίχη. Η σειρά των ετήσιων ματς ανάμεσα στην ελβετική πόλη της Βασιλείας και τις αλσατικές πόλεις του Στρασβούργου και της Μιλούζ, που ξεκίνησε πριν από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και συνεχίστηκε ανάμεσα στο 1918 και το 1939, ξανάρχισε στη Βασιλεία, στις 16 και 17 Φεβρουαρίου, μέσα σε κλίμα φιλικότητας και εγκαρδιότητας. Οι Ελβετοί πληροφορήθηκαν πώς όλη η σκακιστική ζωή στη Γερμανία είχε υποταχθεί με σιδερένια πυγμή: στους επικεφαλής παράγοντες του σκακιού δόθηκε πολιτική καθοδήγηση την οποία πολλοί απέφυγαν μένοντας μακριά. «Η σκακιστική οργάνωση καθοδηγούνταν από ψηλά» γράφει ο διάσημος δρ Ερβίν Βελμύ στη στήλη του στη «Basler Nachrichten». «Ακόμα και με διαλέξεις και επιδείξεις σιμουλτανέ στο Στρασβούργο και τη Μιλούζ ο πρόεδρος της Γερμανικής Σκακιστικής Ομοσπονδίας διόρισε τον Αλιέχιν για αυτόν τον σκόπο. Εκείνη την εποχή ο δρ Αλιέχιν έλαβε υπό τον τίτλο ‘’Σύμβουλος για τα Ανατολικά Θέματα’’ ένα μηνιαίο μισθό 800 μάρκων, για τον οποίο ανέλαβε να πραγματοποιήσει σκακιστικές περιοδείες…» Το ματς δύο γύρων έληξε 431/2-161/2 υπέρ της Βασιλείας.

Όπως αναφέρθηκε στο C.N. 1041, η χήρα του Αλιέχιν αρνήθηκε την κατηγορία «Σύμβουλος για τα Ανατολικά Θέματα» στη σελίδα 172 του τεύχους Μαΐου 1946 του «CHESS»:

Σε ένα γράμμα προς τον εκδότη, με ημερομηνία 10 Απριλίου 1946, η κυρία Γκρέις Αλιέχιν κατηγορηματικά αντικρούει τις κατηγορίες εναντίον του παγκόσμιου πρωταθλητή, που δημοσιεύτηκαν στον ελβετικό Τύπο, στο τεύχος Απριλίου του «CHESS» (σελίδα 147). «Ο σύζυγός μου ποτέ δεν αποδέχθηκε μισθό ή τον τίτλο του ‘’Συμβούλου για τα Ανατολικά Θέματα’’», λέει. Του προσφέρθηκε μια πολύ επικερδής θέση με την προϋπόθεση ότι θα γινόταν αξιωματούχος των Ναζί: αυτό ο άντρας μου αρνήθηκε να το κάνει. Δεν είχε καμία επιρροή με κανέναν από τους επικεφαλής του κόμματος και ποτέ δεν αναμείχθηκε πολιτικά. Πληρωνόταν για κάθε τουρνουά και επίδειξη ως συνήθως. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο.»

cn7183_alekhine1

Τελευταία ενημέρωση: 1 Αυγούστου 2011

Πηγή: http://chesshistory.com/winter/extra/alekhine.html

  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • email
  • PDF
  • Print

Σχολικό Πρωτάθλημα Σκακιού Δυτικής Κρήτης

chania
Λίγα λόγια για το Σχολικό Πρωτάθλημα Σκακιού που οργανώθηκε στον Πλατανιά Χανίων, από τον φίλο του skakistiko Σάκη Κουβάτσο. Με χαρά θα δημοσιευτούν κι άλλες ανταπόκρισεις, από άλλες περιοχές. Μπορούν να σταλούν στο chessblogger@gmail.com

Με εξαιρετική επιτυχία διεξήχθη το σχολικό ατομικό πρωτάθλημα σκακιού Δυτικής Κρήτης στο ξενοδοχείο Caldera Creta Paradise στον Πλατανιά. Στους αγώνες πήραν μέρος 370 μαθητές και μαθήτριες των Χανίων και του Ρεθύμνου, από τους 508 που είχαν δηλώσει συμμετοχή.
Για δύο ημέρες έγινε μία πραγματική γιορτή του σκακιού και οι μαθητές απόλαυσαν τους αγώνες σε ένα θαυμάσιο περιβάλλον, μαζί με εκατοντάδες γονείς που συνόδευσαν αυτές τις δύο ημέρες τα παιδιά τους, συμπαραστεκόμενοι στην προσπάθεια τους.
Τα 9 πρώτα αγόρια και τα τρία πρώτα κορίτσια από κάθε κατηγορία προκρίθηκαν για το παγκρήτιο σχολικό πρωτάθλημα που θα διεξαχθεί στα Χανιά στις 14 και 15 Μαρτίου 2015.
Τους αγώνες διοργάνωσαν ο Α.Ο.Κύδων Χανίων και ο Όμιλος Αντισφαίρισης Χανίων, σε συνεργασία με την Ε.Σ.Σ.Κ, Περιφερειακή Ενότητα Χανίων , τον Δήμο Χανίων, τον Δήμο Πλατανιά και το ΝΠΔΔ του Δήμου Πλατανιά.

Τα αποτελέσματα μπορείτε να τα δείτε συγκεντρωμένα στο http://www.kydonchania.gr/

  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • email
  • PDF
  • Print

Κοτρωνιάς στο HolyWood Stage

kotroniasmusic
Την Πέμπτη 12 Μαρτίου, στις 10 το βράδυ, στο HolyWood Stage (Λεωφόρος Βουλιαγμένης 289, Αγ. Δημήτριος, τηλ. 210 9700418) o τραγουδιστής Χρήστος Λούφης με την ορχήστρα του θα ερμηνεύσει διασκευασμένα έργα Ελλήνων συνθετών καθώς και τραγούδια από τον προσωπικό του δίσκο “7 Στιγμές”.
Είναι όμως και μια βραδιά έκπληξη και για έναν άλλο λόγο, σκακιστικό! Θα παρουσιαστεί από τον ερμηνευτή ένα μέρος από την νέα δισκογραφική δουλειά του συνθέτη Δημήτρη Δαμάσκου σε στίχους και ποίηση του GM Βασίλη Κοτρωνιά.
Δύο άνθρωποι από διαφορετικούς χώρους, ο ένας αμιγώς από τον χώρο της μουσικής κι ο άλλος 10 φορές Πρωταθλητής Ελλάδας στο σκάκι, ενώνουν τις δυνάμεις τους και την ευαισθησία τους.

  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • email
  • PDF
  • Print

Ήταν ο Αλιέχιν ναζί; (μέρος 1)

alekhine1

(1989, με ενημερώσεις)
Κείμενο: Έντουαρντ Γουίντερ
Μετάφραση: Νίκος Παπαθανασόπουλος

Το Μάρτιο του 1941 μια σειρά από άρθρα με το όνομα του Αλεξάντερ Αλιέχιν εμφανίστηκαν στην «Pariser Zeitung», μια εφημερίδα που εκδιδόταν στη γαλλική πρωτεύουσα από τις έχουσες την εξουσία γερμανικές δυνάμεις. Με τίτλο «Άριο και εβραϊκό σκάκι», τα άρθρα υποστήριζαν ότι οι Εβραίοι είχαν καταστροφική επίδραση στην ανάπτυξη του παιχνιδιού. Τρία σύντομα αποσπάσματα θα δώσουν μια γεύση:

«Έχουν οι Εβραίοι ως φυλή χάρισμα για το σκάκι; Ύστερα από τριάντα χρόνια σκακιστικής εμπειρίας θα ήθελα να απαντήσω σ’ αυτήν την ερώτηση με τον ακόλουθο τρόπο: Ναι, οι Εβραίοι έχουν εξαιρετικό ταλέντο στο να εκμεταλλεύονται το σκάκι, σκακιστικές ιδέες και τις πρακτικές δυνατότητες που ανακύπτουν. Αλλά δεν έχει υπάρξει μέχρι στιγμής ένας Εβραίος που ήταν πραγματικός καλλιτέχνης του σκακιού.»

«Όπως με τον Νίμζοβιτς και το Σύστημά του, έτσι και στον Ρέτι δόθηκε θερμή υποδοχή από την πλειονότητα των Αγγλο-εβραίων ψευτοδιανοούμενων για το βιβλίο του ‘’Οι μοντέρνες ιδέες στο σκάκι’’… Και αυτήν τη φτηνή μπλόφα, αυτήν την αδιάντροπη δημοσιότητα του εαυτού του, την κατάπιε χωρίς αντίσταση ένας σκακιστικός κόσμος, δηλητηριασμένος από Εβραίους δημοσιογράφους, που απηχούσε τις περιχαρείς φωνές των Εβραίων και των φίλων τους. ‘’Να ζήσει ο Ρέτι, να ζήσει το υπερμοντέρνο νεορομαντικό σκάκι’’.»

«Ξανά το 1937 στο επαναληπτικό ματς με τον Όιβε σύσσωμος ο σκακιστικός Ιουδαϊσμός ξεσηκώθηκε. Οι περισσότεροι Εβραίοι μετρ που αναφέρονται σ’ αυτήν την ανασκόπηση ήταν παρόντες ως δημοσιογράφοι του Τύπου, προπονητές και αναλυτές για τον Όιβε. Στην αρχή του δεύτερου ματς δεν μπορούσα πλέον να αφήσω τον εαυτό μου να εξαπατηθεί: δηλαδή, δεν είχα να αγωνιστώ εναντίον του Όιβε αλλά εναντίον του ενωμένου σκακιστικού Ιουδαϊσμού, και η αποφασιστική μου νίκη στο ματς (10:4) ήταν ένας θρίαμβος εναντίον της εβραϊκής συνωμοσίας.»

Πολύ από το υλικό μεταγενέστερα ανατυπώθηκε, αν και με σημαντικές κειμενικές παραλλαγές, στην «Deutsche Zeitung in den Niederlanden» και στην «Deutsche Schachzeitung». Το περιοδικό «CHESS» αναπαρήγαγε εκτεταμένες αγγλικές μεταφράσεις (από την εκδοχή της «Deutsche Schachzeitung»), όπως έκανε και το βιβλίο του 1963 «Η προσωπικότητα του σκακιού» από τον Χόροβιτς και τον Ρότεμπεργκ. Ωστόσο, μόνο το 1986 μια πλήρης αγγλική εκδοχή από τα αυθεντικά άρθρα στην «Pariser Zeitung» έγινε διαθέσιμη («Alekhine Nazi Articles», ένα άριστο, ιδιωτικά τυπωμένο, μικρό βιβλίο που εκδόθηκε από τον Κένεθ Γουάιλντ). Πρόσφατα έχουν γίνει δύο αναπαραγωγές από το αυθεντικό γερμανικό κείμενο, από τον Βόλφγκανγκ Κούμπελ (1973) και τον Χέρμπερτ Γκρισχάμερμ (1983).
alekhine2

Καταδίκη για τα άρθρα ήρθε από πολλές αξιοσημείωτες πηγές. Το τεύχος Νοεμβρίου 1945 του «CHESS» (σελ. 28) παρέθεσε από την «De Waarheid» μια καταγγελία του Αλιέχιν από τον Γ.Κ.Α. Όσκαμ: «Τα λιβελλογραφικά του άρθρα με έχουν γεμίσει με θλίψη. Γράφηκαν από έναν αξιοθρήνητο συνεργάτη, από έναν ποταπό κερδοσκόπο. Βρίθουν από ψέματα και απάτη, τα αναγκαία στοιχεία του φυλετικού μίσους. Υπαγορεύονται από τις ιδιότητες που υπάρχουν στο πρόσωπο του προδότη…» Το ίδιο περιοδικό δημοσίευσε ένα γράμμα εναντίον του Αλιέχιν από τον Όσιπ Μπερνστάιν το οποίο δεν ήταν χωρίς κουτσομπολιά: «Αποφεύγω να δώσω περαιτέρω αποκρουστικές λεπτομέρειες για τη συμπεριφορά του. Θα μπορούσε να προστεθεί ότι υιοθέτησε το ναζιστικό χαιρετισμό ‘’Χάιλ Χίτλερ’’ με τεντωμένο χέρι.»

Η πρώτη αποκήρυξη των άρθρων από τον Αλιέχιν φαίνεται ότι χρονολογείται ακριβώς μετά την απελευθέρωση του Παρισιού (σ.τ.μ. 25 Αυγούστου 1944) – και όχι ακριβώς μετά τη λήξη του Πολέμου (σ.τ.μ. 8 Μαΐου 1945), όπως ορισμένες φορές υποστηρίζεται σήμερα. Αμφότερα τα περιοδικά «BCM» (τεύχος Δεκεμβρίου 1944, σελ. 274-275) και «CHESS» (τεύχος Ιανουαρίου 1945, σελ. 53) ανέφεραν τη δήλωση του Αλιέχιν σε μια δημοσιευμένη συνέντευξη («News Review, 23 Νοεμβρίου 1944 ήταν η πηγή σύμφωνα με το «CHESS») ότι ενώ ήταν στη Γαλλία «έπρεπε να γράψει δύο σκακιστικά άρθρα για την ‘’Pariser Zeitung’’ προτού οι Γερμανοί τού παραχωρήσουν βίζα εξόδου… Άρθρα, στα οποία οι ισχυρισμοί του Αλιέχιν ήταν καθαρά επιστημονικοί, ξαναγράφηκαν από τους Γερμανούς, δημοσιεύτηκαν και έγιναν για να παρουσιάσουν το σκάκι από φυλετική σκοπιά.»

Αφού η πρόσκλησή του στο τουρνουά του Λονδίνου του 1946 αποσύρθηκε εξαιτίας του πολεμικού ιστορικού του, ο Αλιέχιν έγραψε ένα μακρύ προς δημοσίευση άρθρο στο διοργανωτή, Γ. Χάτον Γουόρντ, το οποίο δημοσιεύτηκε ευρέως εκείνη την εποχή. Σχετικά με τα άρθρα, δήλωσε: «Ανάμεσα στον σωρό τερατωδιών που δημοσιεύτηκαν στην ‘’Pariser Zeitung’’ εμφανίστηκαν προσβολές εναντίον των μελών της Επιτροπής που διοργάνωσε το ματς του 1937: και η Σκακιστική Ομοσπονδία της Ολλανδίας διαμαρτυρήθηκε επίσημα για αυτό το θέμα με το Ταχυδρομείο. Εκείνη την περίοδο ήμουν εντελώς ανίσχυρος να κάνω το ένα πράγμα που θα είχε ξεκαθαρίσει την κατάσταση, να δηλώσω δηλαδή ότι τα άρθρα δεν είχαν γραφεί από εμένα… Για τρία χρόνια, μέχρι να απελευθερωθεί το Παρίσι, έπρεπε να παραμείνω σιωπηλός. Αλλά με την πρώτη ευκαιρία προσπάθησα σε συνεντεύξεις να παρουσιάσω τα γεγονότα στην πραγματική τους διάσταση. Από τα άρθρα που εμφανίστηκαν το 1941 κατά τη διάρκεια της παραμονής μου στην Πορτογαλία και για τα οποία έμαθα στην ‘’Deutsche Schachzeitung’’, τίποτα δεν γράφηκε πραγματικά από εμένα. Είχα υποβάλει υλικό σχετιζόμενο με την αναγκαία αναδιοργάνωση της FIDE (η Διεθνής Σκακιστική Ομοσπονδία) και μια κριτική, γραμμένη πολύ πριν από το 1938, για τις θεωρίες του Λάσκερ και του Στάινιτς. Εξεπλάγην όταν έλαβα γράμματα από τους κυρίους Χελμς και Στέρτζες από την αντίδραση που αυτά τα άρθρα –καθαρά τεχνικά– είχαν προκαλέσει στην Αμερική και απάντησα στον κύριο Χελμς αναλόγως. Μόνο όταν έμαθα τι ασύγκριτα ηλίθιες μελέτες είχαν δημιουργηθεί σε ένα πνεύμα διαποτισμένο από ναζιστικές ιδέες, αντιλήφθηκα περί τίνος επρόκειτο. Αλλά ήμουν τότε αιχμάλωτος των Ναζί και η μόνη ελπίδα επιβίωσης ήταν να παραμείνω σιωπηλός. Αυτά τα χρόνια κατέστρεψαν την υγεία μου και τα νεύρα μου και είμαι έκπληκτος ότι μπορώ να παίζω ακόμα σκάκι.»

(Τα παραπάνω είναι η μετάφραση του περιοδικού «CHESS». Στο περιοδικό «BCM» ο Χελμς παρουσιάστηκε ως ‘’Χέλσους’’ και το έτος ‘’1939’’ δόθηκε αντί για το 1938.)
Ο Αλιέχιν έγραψε μια περαιτέρω δήλωση απόρριψης στη σελίδα 20 του τελευταίου του βιβλίου «!Legado!», που εκδόθηκε μετά το θάνατό του (σ.τ.μ. 25 Μαρτίου 1946):
«Για ακόμα μία φορά επιμένω να επαναλαμβάνω αυτό που έχω δημοσιεύσει επανειλημμένως: δηλαδή, ότι τα άρθρα τα οποία ήταν ηλίθια και ψεύτικα από σκακιστική σκοπιά και τα οποία δημοσιεύτηκαν υπογεγραμμένα με το όνομά μου σε μια παρισινή εφημερίδα το 1941 είναι μια παραποίηση. Δεν είναι η πρώτη φορά που ανέντιμες εφημερίδες έχουν εκμεταλλευθεί το όνομά μου με σκοπό τη δημοσίευση ανοησιών τέτοιου είδους αλλά στην παρούσα περίπτωση ό,τι δημοσιεύθηκε στην ‘’Pariser Zeitung’’ μου προκάλεσε τη μεγαλύτερη θλίψη, όχι μόνο για το περιεχόμενό του αλλά και επειδή ακριβώς είναι αδύνατο για εμένα να το διορθώσω… Οι συνάδελφοι γνωρίζουν τα συναισθήματά μου και γνωρίζουν πάρα πολύ καλά πόσο μεγάλη είναι η εκτίμησή μου για την τέχνη τους και ότι έχω τόσο μεγάλη ιδέα για το σκάκι ώστε να μην εμπλακώ στις παράλογες δηλώσεις που εκφράστηκαν ανοιχτά στην προαναφερθείσα παρισινή εφημερίδα.»

alekhine3
Επομένως η υπερασπιστική γραμμή του Αλιέχιν δεν ήταν συνεπής. Ορισμένες φορές υποστήριξε ότι δεν έγραψε τίποτα, αλλά σε άλλες περιστάσεις είπε ότι οι αντιεβραϊκές προκατειλημμένες πληροφορίες είχαν προστεθεί από άλλους.
Δύο ευρέως διαβασμένα βιβλία αναφοράς, το «The Encyclopedia of Chess» του Γκόλομπεκ (Λονδίνο, 1977), και το «The Oxford Companion to Chess» (Οξφόρδη, 1984) των Χούπερ και Γουάιλντ, αναφέρουν ότι με το θάνατο της χήρας του Αλιέχιν το 1956 τα άρθρα βρέθηκαν με το γραφικό χαρακτήρα του Αλιέχιν. Σε αμφότερες τις περιπτώσεις οι συγγραφείς μεταγενέστερα έδωσαν την πηγή τους για αυτήν την πληροφορία: ο Μπράιαν Ράιλι, τότε εκδότης του «BCM», τους είχε πει το 1956 ότι μόλις είχε δει τα άρθρα.

Ωστόσο, αυτό διαψεύδεται από τον Ράιλι, του οποίου η αναμενόμενη με προσμονή βιογραφία για τον Αλιέχιν θα δώσει τη δική του αναφορά για το ζήτημα. (Ο Μπράιαν Ράιλι πέθανε το 1991, και το έργο του για τον Αλιέχιν δεν έχει εκδοθεί.) Άλλη υποτιθέμενη θέαση των άρθρων επίσης έχει μια περίεργη τροπή. Το Μάιο του 1986 στο «Europe Echecs» (σελ. 300-301) ο Ζακ Λε Μονιέ ανέφερε ότι πριν από το θάνατό της η Γκρέις Αλιέχιν είχε δώσει μια σειρά από τα σημειωματάρια του συζύγου της σε ένα φίλο (δεν κατονομάζεται).

Πηγή: http://chesshistory.com/winter/extra/alekhine.html

(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ – Το δεύτερο και τελευταίο μέρος την Πέμπτη 5 Μαρτίου) 

  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • email
  • PDF
  • Print

EICC 2015

masada07
Σκάκι στη λίμνη Νεκρά Θάλασσα, 467 μέτρα κάτω από το ύψος της επιφάνειας της θάλασσας. Στο βάθος της φωτογραφίας το έδαφος της Ιορδανίας.

Στο Ισραήλ, στην Ιερουσαλήμ, διεξάγεται το Ευρωπαϊκό Ατομικό Πρωτάθλημα 2015. Αντίθετα με άλλες χρονιές, δεν υπάρχει φέτος ελληνική συμμετοχή. Αγωνίζονται σκακιστές κορυφής από πολλές ευρωπαϊκές χώρες, ανάμεσά τους οι: Ναβάρα, Βιτιούγκοβ, Ελιάνοβ, Νεπομνιάτσι, Μπακρό, Βαγιέχο Πονς, Μοϊσένκο, Κριβορούτσκο.  Ελβετικό 11 γύρων. Μετά τον 5ο γύρο, πρώτος είναι ο Ουκρανός Κορόμποβ με 4.5 βαθμούς.

Επίσημο σάιτ με ζωντανή αναμετάδοση παρτίδων καθημερινά:

http://www.eicc2015.com/

  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • email
  • PDF
  • Print

Igor Smirnov: Champion Psychology

Book-small1-225x180Βιβλιοκριτική του Νίκου Ντίρλη

Ο Ρώσος GM Igor Smirnov έχει γίνει γνωστός τα τελευταία χρόνια μέσω των πολλών προϊόντων που διακινεί από την ιστοσελίδα του chess-teacher.com και εμφανίζονται σε διαφημίσεις σε πολλά σκακιστικά site. Ήταν λογικό λοιπόν κάποια στιγμή, μετά από την χιλιοστή φορά που είδα το όνομά του σε προϊόντα του είδους «Πώς να κερδίσετε κάποιον τιτλούχο παίχτη», «Μετρήστε μέχρι το Ματ» κτλ να επισκεφτώ την ιστοσελίδα του για να δω περί τίνος πρόκειται. Σαν προπονητής και εγώ ενδιαφέρομαι να έχω πρόσβαση σε ενδιαφέρον υλικό, ειδικότερα αν προέρχεται από κάποιον ο οποίος αν και είναι ενεργός GM είναι επαγγελματίας προπονητής (με πολυετή πείρα μάλιστα παρά το νεαρό της ηλικίας του, σύμφωνα με τον ίδιο) και είναι και κάτοχος μαστερ στην ψυχολογία.

Μετά από αρκετή ώρα περιήγησης στην ιστοσελίδα του, είδα πως προσφέρει ιδιαίτερα μαθήματα, δωρεάν υλικό μέσω ενός καναλιού στο youtube καθώς και «διαδικτυακά σεμινάρια» (webinars) με ενδιαφέροντα θέματα που μπορεί κάποιος να πληρώσει για να παρακολουθήσει, εκτός φυσικά από την μεγάλη γκάμα των προϊόντων του που είναι συνδυασμός βίντεο, γραπτών κειμένων και υλικού σε μορφή pgn. Προσφέρει επίσης την δυνατότητα συνεργασίας μαζί του (partnership/ career) για να γίνεις (αν κατάλαβα καλά) διακινητής των προϊόντων αυτών σε μια άλλη χώρα. Ελπίζω να μην κάνω λάθος, αλλά όσο αφορά την Ελλάδα, συνεργάτης του είναι ο Άγγελος Καίσαρης από τα Ιωάννινα που έχει μεταφράσει μάλιστα στα ελληνικά και αρκετά από τα προϊόντα αυτά.
Μετά από μια σύντομη ανάγνωση του βιογραφικού του, αποφάσισα πως ένα αρκετά ενδιαφέρον ανάγνωσμα θα πρέπει να είναι το τελευταίο του βιβλίο με τίτλο «Η Ψυχολογία του Πρωταθλητή» (Champion Psychology) μια που όπως ο ίδιος γράφει, το 2009 πήρε το μάστερ του στην Ψυχολογία. Συνήθως, όταν γίνεσαι κάτοχος ενός μάστερ γράφεις και το πανεπιστήμιο από το οποίο πήρες αυτό το μάστερ. Ο Smirnov όμως δεν γράφει κάτι τέτοιο, ούτε καν αν και από πού πήρε πτυχίο απλό και με μια πρόχειρη αναζήτηση στο Google δεν κατάφερα να βρω κάτι (κάποια διπλωματική, κάποιο paper ή τελοσπάντων κάποια αναφορά στην ακαδημαική του πορεία). Γράφει πως από το 1997 ως το 2004 φοίτησε στη σχολή «Σπορ της Σεβαστούπολης» και πήρε το δίπλωμα προπονητή από εκεί, αλλά δεν νομίζω να πρόκειται για κανονική πανεπιστημιακή σχολή. Αν ισχύει κάτι τέτοιο, γράφτηκε σε αυτή τη σχολή όταν ήταν 10 χρονών (μια που γεννήθηκε το 1987!). Πάντως στην ιστοσελίδα τη FIDE δεν φαίνεται να έχει κάποιον επίσημα αναγνωρισμένο τίτλο προπονητικής.
Ξεπερνάμε όμως αυτές τις «λεπτομέρειες» όσο αφορά το βιογραφικό του και πάμε στο κυρίως μας θέμα, το βιβλίο του Champion Psychology.

Πρόκειται για ένα βιβλίο 112 σελίδων, μικρό δηλαδή για τα στάνταρ των περισσότερων σκακιστικών βιβλίων σήμερα. Εκτός του ότι του ότι οι σελίδες είναι λίγες (και μάλιστα πολλές από αυτές χρησιμοποιούνται για διαφημίσεις), η γραμματοσειρά που χρησιμοποιείται είναι πολύ μεγάλη με αποτέλεσμα τα πραγματικά περιεχόμενα να είναι πολύ λιγότερα από ότι θα περίμενε κανείς. Αυτό το γεγονός, σε συνδυασμό με την «τσουχτερή» τιμή του βιβλίου (29 δολάρια) αφήνει μια κακή πρώτη εντύπωση.
Αυτή η κακή πρώτη εντύπωση εντείνεται αν παρατηρήσει κανείς την πλήρη απουσία βιβλιογραφίας στο βιβλίο. Πάνω στο θέμα αυτό (της ψυχολογίας στο σκάκι ή γενικότερα της αντιμετώπισης πρακτικών θεμάτων –κάτι που στην ουσία ασχολείται αυτό το βιβλίο-) έχουν γραφτεί δεκάδες βιβλία. Κανένα από αυτά δεν μελέτησε ο συγγραφέας;
Ξεκίνησα να διαβάζω τα πρώτα κεφάλαια και περίμενα τουλάχιστον να δω αναφορές σε μερικά από αυτά τα έργα. Αναφορές υπάρχουν, αλλά είναι κυρίως του στυλ «ο τάδε παίχτης είπε αυτό σε κάποια συνέντευξή του». Επίσης υπάρχουν αρκετές περιπτώσεις που αναφέρονται κάποια στατιστικά στοιχεία και τα οποία χρησιμοποιεί ο συγγραφέας για να τα πάρει σαν βάση (ότι αποτελούν γεγονότα δηλαδή) για να προχωρήσει παρακάτω. Μερικά παραδείγματα:
«I once saw statistics about the most stressful sporting activities. I was really surprised to see chess in second place (next to sky jump­ing)!», σελ 3
«(…) psychological research suggests that people remember negative facts about their lives eight times more strongly than positive ones», σελ 17

Αυτό το οποίο με ενοχλεί ιδιαίτερα σε τέτοιου είδους αναφορές είναι η πλήρης απουσία παραπομπών. Ποια είναι η πηγή αυτών των στατιστικών; Πού έγιναν αυτές οι έρευνες; Κάποιος ο οποίος υποτίθεται πως έχει λάβει πανεπιστημιακό τίτλο επιπέδου μάστερ, ένα από τα πρώτα πράγματα που μαθαίνει είναι να τηρεί κάποια στάνταρντ όσο αφορά της πηγές και της παραπομπές του, διαφορετικά πολύ απλά οποιοδήποτε κείμενο που στερείται τελείως από τέτοιες αναφορές δεν μπορεί να θεωρηθεί έγκυρο. Δυστυχώς και άλλα σύγχρονα σκακιστικά βιβλία (στα παλαιότερα δεν ίσχυε κάτι τέτοιο σε τέτοιο βαθμό) ακολουθούν αυτό τον «κακό κανόνα», με το πιο πρόσφατο παράδειγμα που μου έρχεται στο μυαλό να είναι το βιβλίο του Μπολογκάν πάνω στα «Ανοιχτά Ανοίγματα» (ο Μπολογκάν, κάτοχος διδακτορικού διπλώματος μάλιστα!) που όποιες αναφορές κάνει σε άλλες πηγές είναι οι περισσότερες λανθασμένες! Αυτό το γεγονός θα μπορούσε να οφείλεται και σε κακή δουλειά του επιμελητή του βιβλίου (όπως στην περίπτωση του Μπολογκάν) όμως στην περίπτωση του Smirnov φαίνεται πως δεν υπήρξε καθόλου επιμελητής! Όταν απευθύνεσαι σε ένα κοινό πελατών και το βιβλίο σου έχει μια αρκετά τσουχτερή τιμή, είναι απαραίτητο να δείξεις ένα ελάχιστο επίπεδο σεβασμού στο κοινό αυτό με το να προσλάβεις έναν επαγγελματία επιμελητή που τέτοια λεπτά σημεία θα τα περιόριζε αρκετά.

Ξεπερνώντας και όλα τα παραπάνω σαν «λεπτομέρειες» ας μπούμε στην ουσία του βιβλίου. Το υλικό του είναι υψηλού επιπέδου; Προσφέρονται πρακτικές συμβουλές που μπορούν να βοηθήσουν κάποιον σκακιστή;
Σε αυτό θα απαντούσα πως ο συγγραφέας δεν τα έχει πάει και τόσο άσχημα. Πράγματι, υπάρχουν πρακτικές συμβουλές που έχουν αξία, μαζί όμως με αρκετές που προσωπικά διαφωνώ και θεωρώ λανθασμένες (όπως πχ να παίζουμε γρήγορα στο άνοιγμα ακόμα και αν δεν ξέρουμε θεωρία για να «πιέσουμε ψυχολογικά» τον αντίπαλο!). Φυσικά, πολλές από αυτές είναι θέμα προσωπικής οπτικής και μπορεί η μεγάλη εμπειρία του Smirnov σαν προπονητή να έχει δείξει πως στην πράξη φέρνουν αποτελέσματα. Σίγουρα όμως η διάκριση που κάνει ανάμεσα στο «διαβάζω» και «μελετάω» ένα αντικείμενο, και γενικότερα το συγκεκριμένο κεφάλαιο που πραγματεύεται τα προβλήματα κάποιων παιχτών που ενώ έχουν γνώσεις σαν παίχτες δεν δείχνουν πρόοδο, είναι ένα από τα (πολύ λίγα) highlights του βιβλίου.

Σκακιστικά παραδείγματα χρησιμοποιούνται ελάχιστα και βρίσκονται συνήθως για να περιγράψουν το πώς πάρθηκε μια συγκεκριμένη απόφαση για μία κίνηση και ο συγγραφέας εξετάζει αν αυτή η απόφαση ήταν σωστή ή λάθος, όχι από σκακιστική-αντικειμενική σκοπιά, αλλά από πρακτική0ψυχολογική. Δυστυχώς, ενώ κάτι τέτοιο έχει τεράστιο ενδιαφέρον για έναν παίχτη, μέτρησα συνολικά μόλις 8 παραδείγματα σε ένα βιβλίο 100 σελίδων που πραγματεύεται το πρακτικό παιχνίδι.

Σε αντίστοιχα βιβλία, όπως τα βιβλία του Rowson (επίσης με μαστερ ψυχολογίας!) «7 Deadly Chess Sins» και «Chess for Zebras» καθώς και στο σπουδαίο (προσωπικά άποψη) βιβλίο του Nunn «Secrets of Practical Chess», τα παραδείγματα που δίνονται είναι πολλαπλάσια με μεγάλη διαφορά (τάξεων μεγέθους!). Επίσης, σε αυτά τα βιβλία οι απόψεις και οι πρακτικές συμβουλές έχουν πολύ μεγαλύτερο βάθος σε τέτοιο βαθμό που δίνεται η εντύπωση πως το βιβλίο του Smirnov είναι γραμμένο για παιδιά ηλικίας 12-13 ετών το πολύ, κάτι που μπορεί να μην είναι μακριά από την πραγματικότητα στο μυαλό του συγγραφέα, αλλά αν ίσχυε αυτό η προσέγγιση της παρουσίασης θα πρέπει να ήταν εντελώς διαφορετική. Αν συγκρίνουμε και το γεγονός ότι τα βιβλία που ανέφερα παραπάνω είναι πολλαπλάσια σελίδων, έχουν τιμή αρκετά φτηνότερη και γενικότερα η ποιότητα του υλικού τους είναι πρακτικά ασύγκριτη σε σχέση με τον Smirnov, τότε πραγματικά το συμπέρασμα που βγαίνει είναι πως το συγκεκριμένο βιβλίο δεν είναι άξιο αγοράς.

Συμπερασματικά, ο υπερπροβεβλημένος κ Igor Smirnov μου άφησε μια κάκιστη εντύπωση και στην ποιότητα της δουλειάς του (σε ένα αντικείμενο μάλιστα που υποτίθεται πως είναι και ειδικός) αλλά και στη γενικότερη φιλοσοφία του όσο αφορά την προσέγγιση των πελατών του και αυτός είναι ο λόγος που δύσκολα θα αποτολμήσω να αγοράσω κάποιο από τα προϊόντα του στο μέλλον. Η ουσία, το καθαρά σκακιστικό υλικό που προσφέρει δεν είναι κακό (θα έλεγα πως είναι μέτριο) όμως συγκρινόμενο με υλικό που ήδη υπάρχει στην αγορά υπολείπεται κατά πολύ, αν συνυπολογιστούν παράγοντες όπως η τιμή.

  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • email
  • PDF
  • Print

Εικόνες

chess-spock
Πριν από λίγο μας άφησε ένας από τους ήρωές μας στη μόνη μας πατρίδα, τα παιδικά μας χρόνια. Καλό ταξίδι στο Γαλαξία φίλε. Λέοναρντ Νίμοϊ 1931-2015
Ο Σποκ του “Σταρ Τρεκ” (ο πιο διάσημος κοσμικός μιγάς, μισός γήινος, μισός βουλκάνιος, με τα θρυλικά μυτερά αυτιά) εδώ παίζοντας με σκακιστικά κομμάτια.

  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • email
  • PDF
  • Print

Μικρή Πινακοθήκη

Του Νικόλα Σφήκα

Το 1994 στο Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο Θεσσαλονίκης είχα παρουσιάσει την πρώτη ατομική μου έκθεση με θέμα το σκάκι και συγκεκριμένα το “Ρέτρο-σαχ”. Μια δική μου θεωρία για τη μεταφυσική διάσταση ζωγραφικής και σκακιού βασισμένη στη χωροχρονική εξέλιξη της κίνησης στη σκακιέρα. Η θεωρία κυκλοφόρησε με τον αντίστοιχο τίτλο. Από το 1990 το ατελιέ μου είχε μετατραπεί σ’ ένα μικρό εργοστάσιο αναπαραγωγής παρτίδων και ενεργειακών πεδίων που δημιουργούν οι σκακιστές τις ώρες που αγωνίζονται. Έργα σε ελαιογραφίες, ακρυλικά, ακουαρέλες, μικτές τεχνικές αλλά και χαρακτικά, ηλεκτρονικά σχέδια και κατασκευές. Παράλληλα έγραφα κριτικά σημειώματα και λίγα ποιήματα με θέμα το παιχνίδι. Επίσης ομιλίες, συνολικά 13, σε πολιτιστικούς και σκακιστικούς χώρους και σε σχολεία, σε παιδιά Δημοτικού, Γυμνασίου και Λυκείου.
Μέσα από εκατοντάδες σκακιστικά έργα μου, 43 έγιναν εξώφυλλα για βιβλία και περιοδικά, 1 εξώφυλλο cd και 2 ημερολόγια. Σε αρκετά από τα βιβλία είχα την υποστήριξη της FIDE, της ΕΣΟ αλλά και των εκδοτικών οίκων. Εξώφυλλα ή αν θέλετε μια μικρή πινακοθήκη που προστατεύει τις σκέψεις, τις χαρές, τις ζήλειες, τον θυμό και τον πόνο χιλιάδων κινήσεων που έχουν μεταφέρει συγγραφείς, όπως ο senior Στράτος Γρίβας, η γνωστή δημοσιογράφος Shilpa Mehraa, ο δικηγόρος Κώστας Μαρκάκης, ο συγγραφέας Χρήστος Κεφαλής, ο Γιάννης Παναγάκος, ο Ηλίας Κουρκουνάκης, ο Γιώργος Ευλογημένος και άλλοι…

[Διαβάστε τη συνέχεια…]

  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • email
  • PDF
  • Print

Εικόνες

Unknown
Σκάκι δρόμου στο κέντρο της Αβάνας, στην Κούβα. Τις ημέρες αυτές δημοσιεύτηκε στο ίντερνετ ένα ωραίο βίντεο με τον κύριο Δημήτρη, έναν Έλληνα κομμουνιστή που μεταγκαταστάθηκε στην Κούβα.
Μπορείτε να το δείτε εδώ

  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • email
  • PDF
  • Print

Ο τίγρης της Εσναπούρ

Tiger von Eschnapur
Σκακιστική σκηνή στην ταινία του Φριτς Λανγκ “Ο τίγρης της Εσναπούρ” (1959). Κουρασμένος από το Χόλιγουντ και τις πιέσεις των στούντιο, ο Λανγκ γύρισε στη Γερμανία στα τέλη της δεκαετίας του 50, επιστρέφοντας επίσης και στα πρώτα του κινηματογραφικά βήματα με ταινίες που εκτυλίσσονται σε εξωτικές τοποθεσίες. Υπήρξε ο βασικός εκπρόσωπος του γερμανικού εξπρεσιονισμού. Το Ινστιτούτο Βρετανικού Κινηματογράφου του έδωσε μάλιστα το χαρακτηρισμό “Master of Darkness” .Οι ταινίες του Φριτς Λανγκ έχουν αποτελέσει μάθημα κινηματογράφου για τους περισσότερους σκηνοθέτες του σύγχρονου σινεμά. Οπως αναφέρει για τον Λανγκ ο Μάρτιν Σκορσέζε, «Ποια είναι τα χαρακτηριστικά που κάνουν τις ταινίες του τόσο δυνατές και τόσο μοντέρνες; Τρεις λέξεις έρχονται στο μυαλό μου: Διαύγεια, ακρίβεια και ωμότητα. Οι δύο πρώτες απευθύνονται στην ικανότητά του ως αφηγητή της εικόνας. Σε όλες σχεδόν τις ταινίες του, ακόμη και τις πιο αδύναμες, το ταίριασμα μεταξύ του μηχανισμού της πλοκής της ψυχολογικής έντασης μεταξύ των χαρακτήρων και του φυσικού χώρου, είναι απίστευτα καθαρό και ακριβές. Στις βωβές του ταινίες η αίσθηση του θεάματος είναι τόσο ακριβής που διυλίζεται στο επίπεδο της πούρας φόρμας. Πολύ συχνά η δράση φαίνεται να ελκύεται, παρά να κινηματογραφείται. Είναι εύκολο να καταλάβει κανείς γιατί είχε τέτοια επίδραση στον Χίτσκοκ και πιστεύω ότι οποιοσδήποτε ενδιαφέρεται για μια καριέρα ως κινηματογραφιστής, καλά θα κάνει να μελετήσει το έργο του».
Πηγή

  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • email
  • PDF
  • Print

Φωτοκουίζ

bratislava1993
Διεθνές αεροδρόμιο Μπρατισλάβας, 1993. Δυο σκακίστριες, η μια ήταν τότε 16 ετών και άλλη μόλις 10 ετών φτάνουν στην πρωτεύουσα της Σλοβακίας για τα παγκόσμια νεανικά εκείνης της χρονιάς. Οι δυο κοπέλες πρωταγωνιστούν και σήμερα. Ποιές είναι;

  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • email
  • PDF
  • Print
  • Translator

    Greek flagEnglish flagGerman flagFrench flagSpanish flagRussian flagBulgarian flag
  • Τελευταία σχόλια

  • Σκακιστικά βιβλία

  • Ενημέρωση με email

  • Αναρτήσεις

    March 2015
    M T W T F S S
    « Feb    
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    3031  
  • Θεματικές κατηγορίες

  • Εγγραφή σε RSS

  • Abanico

  • Η Τέχνη του Ματ

    img089

    Θεωρία και πράξη των συνδυασμών
    για αρχάριους και προχωρημένους
    Βιβλίο (έντυπο) : 8 ευρώ
    CD (pdf) : 3 ευρώ
    Εκπτώσεις για πολλά αντίτυπα έντυπου ή CD.
    Περισσότερα >>>

  • Ακούστε ζωντανά

eXTReMe Tracker