Τα δεκαπέντε χρόνια ζωής συμπλήρωσε ένας από τους διάσημους υπερυπολογιστές, ο Deep Blue, που κατάφερε να κερδίσει στο σκάκι τον καλύτερο του κόσμου, Γκάρι Κασπάροφ.

Τον Μάιο του 1997 ο υπολογιστής της IBM κατάφερε να κερδίσει τον Κασπάροφ που ήταν τότε πρωταθλητής κόσμου, με αποτέλεσμα να ξεκινήσει μία μεγάλη συζήτηση γύρω από τις μηχανές που «σκέφτονται».

Από το 1997 μέχρι σήμερα υπάρχουν δεκάδες αντίστοιχοι υπολογιστές όμως ο Deep Blue έχει μείνει για πάντα στην ιστορία ως ο υπολογιστής που κέρδισε τον άνθρωπο στο σκάκι.

Σημειώνεται, ότι τον Μάιο του 1997 δεν ήταν η πρώτη φορά που συναντήθηκαν Deep Blue και Κασπάροφ, αφού το πρώτο ραντεβού τους έγινε έναν χρόνο πριν, με νικητή τον δεύτερο.

Διαδηλωτής με σκακιστική φορεσιά  μπροστά από αστυνομικούς στην Πουέρτα δελ Σολ της Μαδρίτης. Οι πλατείες και οι δρόμοι των ευρωπαϊκών μητροπόλεων πλημμύρισαν ξανά το Σάββατο από εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές που, με αφορμή τη συμπλήρωση ενός χρόνου από τις κινητοποιήσεις των αγανακτισμένων, εξέφρασαν δυναμικά την αντίθεσή τους στην πολιτική της λιτότητας.

«Είναι όλες ανίδεες από σκάκι, όλες οι γυναίκες. Δεν πρέπει καν να παίζουν σκάκι. Είναι σαν αρχάριες. Χάνουν πάντα από τους άνδρες. Μπορώ να χαρίσω έναν ίππο στην καλύτερη γυναίκα του κόσμου και πάλι θα την κερδίσω» αφόριζε ο Μπόμπι Φίσερ στο Harper’s Magazine το 1962. Αλλά ας απομακρυνθούμε από την προκλητικότητα του Φίσερ για να δούμε τα πράγματα με κάποια σοβαρότητα. ΄

Το σκάκι διαχωρίζεται πολλές φορές σε ανδρικό και γυναικείο. Η κατηγοριοποίηση είναι σχετική, μιας και οι γυναίκες έχουν δικαίωμα να μετέχουν στα «γενικά» τουρνουά, ενώ οι άνδρες αποκλείονται εκ των πραγμάτων από τα γυναικεία.
Το σκάκι είναι ένα πνευματικό άθλημα (ή πνευματικό παιχνίδι, αυτή είναι μια άλλη συζήτηση) και η φυσική δύναμη δεν έχει σημασία. Η αντοχή επίσης δεν παίζει μεγάλο ρόλο, άλλωστε οι γυναίκες είναι συνήθως ανθεκτικότερες από τους άνδρες. Μερικοί ισχυρίζονται ότι είναι το επίπεδο της τεστοστερόνης που επηρεάζει την ανταγωνιστικότητα -οι άνδρες εδώ ίσως να υπερέχουν λίγο από τις γυναίκες. Ωστόσο, αν κοιτάξουμε τον αριθμό των λεγόμενων «ισοπαλιών σαλονιού», θα παρατηρήσουμε πως αυτές, ποσοστιαία, είναι πολύ πιο συχνές στα ανδρικά τουρνουά. Οι γυναίκες μάλλον είναι μαχητικότερες.
Τότε; Είναι ίσως οι άνδρες ικανότεροι εγκεφαλικά από τις γυναίκες; Όλες οι αξιόπιστες επιστημονικές μελέτες αποκρίνονται με ένα μεγαλοπρεπέστατο «όχι». Τότε; Πώς εξηγείται το πρόβλημα;

Οι γυναίκες άρχισαν να παίζουν επαγγελματικά πολύ αργότερα από τους άνδρες. Σήμερα ο αριθμός των επαγγελματιών σκακιστριών αυξάνεται, αλλά το ποσοστό εξακολουθεί να είναι ασύγκριτα μικρότερο. Υπάρχουν πολύ λίγες γυναίκες στο σκάκι, έτσι έχουν πενιχρές πιθανότητες να εισέλθουν στη σκακιστική ελίτ.
Ένας άλλος σημαντικός παράγοντας είναι ότι, προκειμένου να γίνει κάποιος κορυφαίος σκακιστής/τρια πρέπει να μελετήσει το σκάκι με επιμέλεια από την πρώιμη παιδική ηλικία. Οι γονείς (οι οποίοι έχουν μεγάλη επίδραση στην επιλογή των χόμπι των παιδιών τους) θεωρούν συχνά το σκάκι ως ένα περίεργο παιχνίδι για ένα κορίτσι.

Ο Ρόι Γκέιτς θυμάται: «Νομίζω πως υπάρχει κάποιος πολιτισμικός/κοινωνικός προϊδεασμός που καθιστά ιδιαίτερα δύσκολο για τις γυναίκες να διακριθούν στο σκάκι. Συνειδητοποίησα πριν από λίγα χρόνια ότι όταν μάθαινα τα μυστικά του σκακιού στον ανηψιό μου και στην ανηψιά μου, αφιέρωνα πολύ περισσότερο χρόνο δουλεύοντας με τον μικρό, ενώ όμως η ανηψιά μου έδειχνε μεγαλύτερο ενδιαφέρον για το παιχνίδι! Υποσυνείδητα δεν είχα αξιολογήσει σοβαρά το ενδιαφέρον της για το σκάκι και ένιωσα ντροπή όταν κατάλαβα πως στεκόμουν άδικος μαζί της».

Ακόμα σπουδαιότερος είναι ο ψυχολογικός παράγοντας. Το στερεότυπο που υπάρχει ότι οι γυναίκες δεν μπορούν να ανταγωνιστούν επάξια τους άνδρες. Και το χειρότερο είναι ότι αυτό δηλητηριάζει την παιδική ηλικία πολλών κοριτσιών. «Διδάσκονται» πως ποτέ δεν θα φτάσουν το επίπεδο των ανδρών σκακιστών, ότι κάτι τέτοιο είναι εξωπραγματικό. Η πρώτη γυναίκα που κατέρριψε στην πράξη αυτό το μύθο ήταν η Ουγγαρέζα Τζούντιτ Πόλγκαρ, η ισχυρότερη σκακίστρια όλων των εποχών.

Η Τζούντιτ και οι δυο μεγαλύτερες αδελφές της, η Σούζαν και η Σοφία, αποτέλεσαν -εκ των πραγμάτων- μέρος ενός εκπαιδευτικού πειράματος. Ο πατέρας τους, ο Λάσλο Πόλγκαρ, θέλησε να αποδείξει ότι οι άνθρωποι μπορούν να καταφέρουν άθλους αν εκπαιδευτούν σε ένα ειδικό θέμα από πολύ νεαρή ηλικία. «Μεγαλοφυίες γίνονται, δεν έχουν γεννηθεί» ισχυρίζεται. Οι τρεις αδελφές δεν πήγαν ποτέ σε σχολείο, η εκπαίδευσή τους (με έμφαση στο σκάκι) έγινε κατ’ οίκον. Ωστόσο, δεν διδάχθηκαν το σκάκι αποκλείοντας τη γενική παιδεία, όπως συνέβη με τον Γκάτα Κάμσκι. Κάθε ένα από τα κορίτσια έχει διπλώματα και μιλά τέσσερις με οκτώ γλώσσες. Ο πατέρας δίδαξε επίσης στις τρεις κόρες του τη διεθνή γλώσσα Εσπεράντο.

Polgar J – Kasparov G, Moscow 2002, Russia vs. The Rest of the World rapid match (Ruy Lopez, C67)
1.e4 e5 2.Nf3 Nc6 3. Bb5 Nf6 4.O-O Nxe4 5.d4 Nd6 6.Bxc6 dxc6 7.dxe5 Nf5 8.Qxd8+ Kxd8 9.Nc3 h6 10.Rd1+ Ke8 11.h3 Be7 12.Ne2 Nh4 13.Nxh4 Bxh4 14.Be3 Bf5 15.Nd4 Bh7 16.g4 Be7 17.Kg2 h5 18.Nf5 Bf8 19.Kf3 Bg6 20.Rd2 hxg4+ 21.hxg4 Rh3+ 22.Kg2 Rh7 23.Kg3 f6 24.Bf4 Bxf5 25.gxf5 fxe5 26.Re1 Bd6 27.Bxe5 Kd7 28. c4 c5 29.Bxd6 cxd6 30.Re6 Rah8 31.Rexd6+ Kc8 32.R2d5 Rh3+ 33.Kg2 Rh2+ 34.Kf3 R2h3+ 35.Ke4 b6 36.Rc6+ Kb8 37.Rd7 Rh2 38.Ke3 Rf8 39.Rcc7 Rxf5 40.Rb7+ Kc8 41.Rdc7+ Kd8 42.Rxg7 Kc8 1-0.
Μπορείτε να δείτε την παρτίδα εδώ

(Μεταφρασμένα αποσπάσματα από άρθρο της Natalia Pogonina και του Peter Zhdanov στο site της Chessbase:
http://chessbase.com/newsdetail.asp?newsid=5523)

Πίνακας ζωγραφικής με θέμα το σκάκι, φιλοτεχνημένος από τη ζωγράφο Ειρήνη Πέννα, την οποία ευχαριστώ που έστειλε τη φωτογραφία στο site μας. Η Ειρήνη Πέννα γεννήθηκε στον Πειραιά αλλά ζει και εργάζεται στην Κέρκυρα από όπου έλκει και την καταγωγή της. Έργα της βρίσκονται στην Κινεζική Πρεσβεία Αθηνών, στο Δημ. Θέατρο Κερκύρας, στην Κερκυραϊκή Πινακοθήκη και σε Ιδιωτικές Συλλογές.

Αρχίζει  σήμερα στη Μόσχα το ματς 12 παρτίδων μεταξύ του Ινδού παγκόσμιου πρωταθλητή Βισβανάθαν Ανάντ και του Ισραηλινού διεκδικητή Μπόρις Γκέλφαντ.  Στην κλήρωση που έγινε για τα χρώματα, ο Ανάντ θα έχει στην πρώτη παρτίδα τα λευκά κομμάτια.  Ζωντανή μετάδοση, στις 2 το μεσημέρι από το site http://www.anand-gelfand.com/ , από το http://moscow2012.fide.com/en/ καθώς και από όλα τα μεγάλα διεθνή σκακιστικά site.  Το skakistiko θα δημοσιεύει άρθρα και ρεπορτάζ σε όλη τη διάρκεια του ματς.

Το “4ο Μεσογειακό Πρωτάθλημα Σκάκι Νέων-Νεανίδων”, κάτω των 20 ετών, θα διεξαχθεί στα Χανιά από 27 Αυγούστου (άφιξη) έως 4 Σεπτεμβρίου 2012 (αναχώρηση) στο ξενοδοχείο IOLIDA BEACH Luxury Resort Hotel*****, στη περιοχή Αγία Μαρίνα.
Διοργανωτές των αγώνων είναι ο Α.Ο. ΚΥΔΩΝ ΧΑΝΙΩΝ, η Mediterranean Chess Association – MCA και τα  SMILE HOTELS – ΚΑΡΑΒΑΡΑΚΗΣ Α.Ε.

Δικαίωμα συμμετοχής έχουν όλοι οι σκακιστές και σκακίστριες που έχουν γεννηθεί μετά την 1η Ιανουαρίου 1992. Θα βραβευτούν, εκτός από τους νικητές της γενικής κατάταξης, με κύπελλα και μετάλλια οι νικητές/τριες στις ειδικές κατηγορίες κάτω των 8, 10, 12, 14, 16, 18 ετών.
Ενα αγόρι και ένα κορίτσι από κάθε χώρα μέλος της Σκακιστικής Ενωσης Μεσογειακών Χωρών (Mediterranean Chess Association – MCA) δικαιούται να συμμετάσχει με πλήρη φιλοξενία από τους διοργανωτές.
Για την ιστορία να θυμίσουμε ότι στο προηγούμενο πρωτάθλημα νικητής στους νέους ήταν ο Τούρκος σκακιστής Τopak Engin και στα κορίτσια νικήτρια η Ζωή Ιορδανίδου.

Το “Μεσογειακό Πρωτάθλημα Σκάκι Νέων-Νεανίδων” είναι μια θαυμάσια ευκαιρία για τους νέους της Ελλάδας και των υπολοίπων χωρών της Μεσογείου, μιας θάλασσας που χωρίζει αλλά και ενώνει ταυτόχρονα χώρες και λαούς με διαφορετικό πολιτισμό, διαφορετικές κουλτούρες, παραδόσεις, κ.ά. να έρθουν σε επαφή μεταξύ τους.

Επί πλέον ο χρόνος και ο τόπος των αγώνων είναι ιδανικός συνδυασμός για διακοπές και σκάκι, στο πολυτελές IOLIDA BEACH Luxury Resort Hotel *****, ένα εξαιρετικό ξενοδοχειακό συγκρότημα ιδανικά κτισμένο σε απόσταση λίγων μέτρων από την αμμώδη παραλία της Αγίας Μαρίνας, ένα δημοφιλές παραθαλάσσιο θέρετρο μόλις 8 χιλιόμετρα δυτικά από την παλιά πόλη των Χανίων.

Προκήρυξη και Πληροφορίες για τη συμμετοχή στους αγώνες θα βρείτε στο www.kydonchess.gr

Οι ετήσιες σκακιστικές εκδηλώσεις Ίκαρος συμπληρώνουν φέτος 35 χρόνια ζωής και με αυτή την αφορμή αλλά φυσικά και την εξαιρετικά δύσκολη οικονομική συγκυρία, οι διοργανωτές του τουρνουά θα συμμετέχουν κατά 20% στις δαπάνες διαμονής όλων των σκακιστών και σκακιστριών, ανεξαρτήτως δυναμικότητας. Έτσι το βασικό πακέτο φιλοξενίας (που περιλαμβάνει διαμονή (8 διανυκτερεύσεις), παράβολο συμμετοχής και μετακινήσεις από και προς το λιμάνι του Ευδήλου αλλά και καθημερινή μετακίνηση προς το χώρο αγώνων) διαμορφώνεται στα 200 ευρώ το άτομο (από 250 ευρώ τα προηγούμενα χρόνια) ενώ, όπως πάντα, υπάρχουν επιπλέον εκπτώσεις για νεαρούς σκακιστές, οικογένειες, ομάδες σωματείων, ανέργους αλλά και όσους προπληρώσουν το ποσό της συμμετοχής τους. Παρέχονται επίσης ειδικές συνθήκες φιλοξενίας σε κατόχους διεθνών τίτλων (GM/WGM και IM/WIM).Επίσης, όπως πάντα, εκτός από το διεθνές ανοιχτό τουρνουά, ο “Ίκαρος” θα περιλαμβανει το Ομαδικό Μεσογειακό Τουρνουά Ράπιντ, ττουρνουά μπλιτς και μπλάιντ, διαγωνισμό λύσης προβλημάτων και άλλες δραστηριότητες. Για κάθε επιπλέον πληροφορία, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επισκέπτονται το ιστολόγιο του Ίκαρου (http://ikariachess.blogspot.com) ή να στέλνουν e-mail στη διεύθυνση:ikaroschess@gmail.com ή, τέλος, να επικοινωνούν τηλεφωνικά στα: 6947-829772 (κ. Δημήτρης Καπαγιαννίδης) και 6977-730286 (κ. Άντζελα Σιάκα).

Μαθητές τρέχουν δίπλα από το μεγαλύτερο σκακιστικό πιόνι του κόσμου που βρίσκεται στο Σεντ Λιούις των Ηνωμένων Πολιτειών. Έχει 5 μέτρα ύψος, 1,5 μέτρο πλάτος και ζυγίζει 500 κιλά.

Από 18 έως 25 Αυγούστου, στο ξενοδοχειακό συγκρότημα «Αλκυών» (φωτ.), στο Βραχάτι Κορινθίας, θα διεξαχθεί το διεθνές τουρνουά «’Ισθμια 2012» με συνδιοργανωτές την Πνευματική Στέγη Περιστερίου και τη Σκακιστική Ακαδημία Κορινθίας «Αργοναύτης».  Το τουρνουά θα διεξαχθεί σε τρεις ομίλους δυναμικότητας:  Α’ όμιλος: παίκτες με διεθνές elo >2000. B’ όμιλος: παίκτες με διεθνές elo <1900 ή χωρίς διεθνές elo. (Δικαίωμα επιλογής μεταξύ Α’ και Β’ για elo 1900 – 2000). Γ’ όμιλος: παίκτες χωρίς elo. Τα συνολικά χρηματικά έπαθλα είναι 9.000 ευρώ (νικητής Α’ ομίλου: 3.000 ευρώ) και  δίνονται σύμφωνα με την τελική κατάταξη, μετά την άρση των ισοβαθμιών σύμφωνα με τα κριτήρια, και δενμοιράζονται μεταξύ τυχόν ισοβάθμων.  Το παράβολο συμμετοχής είναι 50€ για όσους διαμείνουν στα ξενοδοχεία των αγώνων (ΑΛΚΥΩΝ, ΟΝΑΡ), 70€ για όσους διαμείνουν αλλού. Για αθλητές της ΕΣΣΠΕΠ και για όλους τους αθλητές <18 ετών, το παράβολο ορίζεται στα 40€, ανεξαρτήτως που θα διαμείνουν. Για αθλητές των σωματείων των διοργανωτών, ισχύει αντίστοιχα το μισό παράβολο. Οι διοργανωτές έχουν εξασφαλίσει ειδικές τιμές για τους σκακιστές στα ξενοδοχεία. Δηλώσεις συμμετοχής και πληροφορίες: τηλεφωνικά στους: κ. Μαρία Πετσετίδη (+30)6974858312, κ. Αντώνη Μπέλλο (+30)6977079007 ή e-mail: korinthiachess@gmail.com και στην ιστοσελίδα των αγώνων www.isthmia.gr και www.korinthiachess.gr

«Το μέλλον πίσω του», σκίτσο του ιταλού καλλιτέχνη Francesco Depau, Μάιος 2012.

Το σκάκι, όπως περνάει στην ταινία του Φριτς Λανγκ Hangmen Also Die (ελληνικός τίτλος: και οι δήμιοι πεθαίνουν). Βασισμένη στο μοναδικό σενάριο του Μπέρτολτ Μπρεχτ για τον κινηματογράφο και γυρισμένη το 1942 στις ΗΠΑ, στη δεύτερη περίοδο του έργου του. Ο Μπρεχτ μόχθησε πολύ γι’ αυτή την ταινία και υπόφερε πολύ για τον ακρωτηριασμό της δουλειάς του από τις μεθόδους του Χόλιγουντ. Αν ο Φριτς Λανγκ μπορούσε να θεωρεί το και οι δήμιοι πεθαίνουν σαν την «πιο σπουδαία αντιναζιστική ταινία του», αυτό είναι και επιβράβευση του Μπρεχτ.

Ο 11χρονος πρωταθλητής Γαλλίας στα αγόρια κάτω των 12 στο σκάκι, Φαχίμ Αλάμ από το Μπαγκλαντές, απειλείται με απέλαση ως “λαθρομετανάστης”. Η υπόθεση θα επανεξεταστεί μετά από παρέμβαση του Γάλλου πρωθυπουργού, Φρανσουά Φιγιόν.

«Ασφαλώς, αν αυτός ο νεαρός είναι πρωταθλητής στο σκάκι, αξίζει να ελεγχθεί η περίπτωσή του με τη μεγαλύτερη προσοχή και θα το κάνουμε από σήμερα», είπε ο Φιγιόν μιλώντας στο ραδιοφωνικό σταθμό France Inter.

Ο ανήλικος έφτασε στη Γαλλία παράνομα τον Οκτώβριο του 2008 μαζί με τον πατέρα του, Νούρα. Από τον Φεβρουάριο του 2009 μέχρι τον Αύγουστο του 2010 η οικογένεια φιλοξενήθηκε από την οργάνωση “Γαλλία Γη του Ασύλου” στο κέντρο της στο Κρετέιγ, κοντά στο Παρίσι.

Σύμφωνα με το Δίκτυο Εκπαίδευσης Χωρίς Σύνορα (RESF) ο Νούρα Αλάμ διώκεται στο Μπαγκλαντές λόγω των πολιτικών πεποιθήσεών του. Από τον Σεπτέμβριο του 2010 έχει εκδοθεί απόφαση που τον υποχρεώνει να εγκαταλείψει το γαλλικό έδαφος. Πηγή της νομαρχίας του Βαλ-ντε-Μαρν, όπου ανήκει το Κρετέιγ, έκανε γνωστό ότι ο μικρός Φαχίμ δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα γιατί δεν θεωρείται παράνομος.

“Η δυσκολία έχει να κάνει με την κατάσταση, την παράνομη διαμονή του πατέρα του”, εξήγησε η πηγή αυτή διευκρινίζοντας ότι κατόπιν εντολής του Φιγιόν ο Νούρα Αλάμ θα γίνει δεκτός από τις υπηρεσίες της νομαρχίας στις 11 Μαΐρου.

Ο Φαχίμ πηγαίνει σχολείο στο Κρετέιγ και φιλοξενείται στις οικογένειες των συναθλητών του στο σκάκι. Η Ομοσπονδία Σκακιού της Γαλλίας εξέφρασε τη συμπαράστασή της στο αγόρι που τον Απρίλιο κέρδισε το πρωτάθλημα για νέους κάτω των 12 ετών. Πηγή

Αναδημοσίευση ενδιαφέροντος άρθρου του δημοσιογράφου Ρούσσου Βρανά που γράφτηκε στη στήλη ΔΡΟΜΟΙ της εφημερίδας “Νέα”, 10/1/2004:

Τον Μπόμπι Φίσερ…
… όταν ήρθε πρόσωπο με πρόσωπο με τον Μπόρις Σπάσκι, το 1972, πολλοί Δυτικοί τον είδαν σαν «ένα μοναχικό Αμερικανό που αμφισβητούσε τον σοβιετικό βρόχο στον παγκόσμιο τίτλο του σκακιού». Έτσι, «η σκακιέρα έγινε μια ψυχροπολεμική αρένα, όπου ο πρωταθλητής του ελεύθερου κόσμου αγωνιζόταν για τη δημοκρατία εναντίον ενός προϊόντος της σοβιετικής σοσιαλιστικής μηχανής». Κάπως έτσι απλοϊκά είχαν παρουσιάσει τα μέσα ενημέρωσης την αναμέτρηση των δύο πρωταθλητών στην Ισλανδία. H αλήθεια ήταν διαφορετική. Κανείς από τους δυο δεν ήταν τυπικός εκπρόσωπος του πολιτικού συστήματος της χώρας του. Ο Σπάσκι δεν τρελαινόταν για τη σοβιετική πατρίδα – και δεν το έκρυβε. Και ο Φίσερ ήταν τόσο ιδιόρρυθμος και ακοινώνητος, που οι περισσότεροι συμπατριώτες του δεν τον έκαναν για Αμερικάνο.

Στο βιβλίο τους…
… «Ο Φίσερ πηγαίνει στον πόλεμο», ο Ντέιβιντ Έντμοντς και ο Τζον Αϊντίνοφ γράφουν για εκείνη τη μνημειώδη αναμέτρηση για τον τίτλο του παγκόσμιου πρωταθλητή, στην Ισλανδία. Ήταν μια αναμέτρηση που καθορίστηκε από τα στερεότυπα του Ψυχρού Πολέμου. Ο Φίσερ φερνόταν σαν να είχε διαβάσει τη «θεωρία του τρελού», την οποία είχε εξηγήσει ο Ρίτσαρντ Νίξον: ο καλύτερος τρόπος για να αναγκάσεις τους Βορειοβιετναμέζους να διαπραγματευθούν είναι να τους πείσεις πως ο τρελός που έχει το δάχτυλο στο κουμπί με την πυρηνική βόμβα έχει αβυσσαλέο μίσος για τον κομμουνισμό. Κάπως έτσι φέρθηκε ο Φίσερ στους Ισλανδούς διοργανωτές και στον Σπάσκι για να αποκτήσει ψυχολογικό πλεονέκτημα. Παρά τα καπρίτσια του Φίσερ, ο Σπάσκι τον εκτιμούσε και το μόνο που ήθελε ήταν να παίξει μαζί του σκάκι.

Το σκάκι…
… φυσικά, δεν είναι ποτέ Ψυχρός Πόλεμος. Απλώς είναι σκάκι. Είναι όμως αναπόσπαστα δεμένο με τις ιστορίες των πρωταγωνιστών του. Όπως με την ιστορία του μεγάλου μετρ Μιγκέλ Νάιντορφ, που έτυχε να παίζει στην Αργεντινή, όταν οι ναζί εισέβαλαν στη γενέτειρά του Πολωνία. Σαν από πείσμα, έδεσε τα μάτια του και έπαιξε ταυτόχρονα εναντίον 40 αντιπάλων στα τυφλά. Δεν ήταν μόνο ένα εκπληκτικό πνευματικό κατόρθωμα, αλλά και μια εσκεμμένη απόπειρα να γραφτεί στις εφημερίδες ώστε η οικογένειά του να μάθει πως ήταν καλά.

Οι παρτίδες…
… στο σκάκι σπάνια έχουν τέτοιους ευρύτερους στόχους. Όμως, δεν παύουν να προσφέρουν ευχαρίστηση στους λάτρεις του παιχνιδιού. Στην εφημερίδα «Ιντιπέντεντ», ο Μάθιου Ράις θυμάται τα λόγια ενός μεγάλου μουσικοκριτικού: «Αν το σκάκι ήταν τόσο δημοφιλές όσο είναι η μουσική, αν υπήρχαν πολλοί άνθρωποι σε θέση να καταλάβουν τις τεχνικές του και τις αποχρώσεις του, τότε τα αριστουργήματα του Στάινιτς, του Καπαμπλάνκα, του Αλιέχιν, του Μποτβίνικ και του Φίσερ θα τοποθετούνταν όχι πολύ παρακάτω από τα αριστουργήματα του Μπαχ, του Μότσαρτ, του Μπετόβεν και του Μπραμς».

Το άρθρο έστειλε ο Μιχάλης Δαρμαράκης, τον οποίο ευχαριστώ πολύ, και πρόκειται να δημοσιευτεί τις προσεχείς μέρες στη μηνιαία εφημερίδα ΠΥΞΙΔΑ της πόλης των Χανίων. Η σκακιστική στήλη έχει τίτλο “Σε ένα φανταστικό σκακιστικό κόσμο” και προσπαθεί να παρουσιάσει θέματα της επικαιρότητας συσχετίζοντάς τα με το σκάκι.

Συνεργασία του Μιχάλη Δαρμαράκη

Το 1996, κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στην Αργεντινή ο διάσημος πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής Μπόμπι Φίσερ παρουσίασε μια νέα  παραλλαγή του σκακιού. Το παιχνίδι ονομάστηκε «τυχαίο σκάκι» (random chess) λόγω του ότι περιελάμβανε την τυχαία αρχική τοποθέτηση των κομματιών στη σκακιέρα. Αργότερα, χρησιμοποιήθηκε και ο όρος «σκάκι 960», καθώς μπορούν να προκύψουν 960 διαφορετικοί συνδυασμοί τοποθέτησης των κομματιών στην αρχή της παρτίδας.

Σε αντίθεση με το ορθόδοξο στήσιμο των κομματιών στην αρχή της παρτίδας, ο Φίσερ πρότεινε τον καθορισμό της θέσης των κομματιών τυχαία με τη βοήθεια ενός ζαριού. Αν έρθει πχ ο αριθμός 3, πρώτα τοποθετείται ο Λευκός Αξιωματικός στο 3^ο μαύρο τετράγωνο της σκακιέρας, μετρώντας από αριστερά. Με τον ίδιο τρόπο τοποθετούνται και τα υπόλοιπα κομμάτια στα κενά τετράγωνα, συνεχίζοντας με τον δεύτερο Αξιωματικό, τη Βασίλισσα, τους δύο ίππους, και τέλος το Βασιλιά πάντα ανάμεσα στους δύο Πύργους.

Σύμφωνα με τον Φίσερ – ο οποίος φοβόταν ότι το σκάκι θα φτάσει σύντομα σε σημείο κορεσμού – με τον τρόπο αυτό κάθε παρτίδα αποκτούσε άλλη δυναμική. Ισχυριζόταν ότι έτσι διαδραμάτιζε καθοριστικό ρόλο το ταλέντο και η δημιουργικότητα ενός παίκτη, και όχι η αποστήθιση τεχνικών και ανοιγμάτων. Χαρακτηριστικά έλεγε ότι αν μπορούσε να παίξει σήμερα ένας δωδεκάχρονος παίκτης με κάποιο θρυλικό σκακιστή του παρελθόντος όπως ο Καπαμπλάνκα, θα μπορούσε άνετα να αποκτήσει μια μικρή υπεροχή στην αρχή της παρτίδας αποστηθίζοντας απλά κάποια βιβλία.

Η πρόταση του Φίσερ έγινε αποδεκτή με ενθουσιασμό από το σκακιστικό κοινό παγκοσμίως, μιας και οι περισσότεροι λάτρεις του αθλήματος δεν έχουν τόσο ελεύθερο χρόνο ώστε να ενημερώνονται συνεχώς για τις εξελίξεις της σκακιστικής θεωρίας των ανοιγμάτων, οι οποίες ολοένα επιταχύνονται με τη βοήθεια των υπολογιστών. Έτσι, ο αριθμός των τουρνουά με τη μορφή 960 αυξάνεται συνεχώς.

Στην πολιτική σκακιέρα, δε σηκώνει αμφισβήτηση το γεγονός ότι έχουμε φτάσει σε σημείο κορεσμού. Οι «ορθόδοξες» επιλογές όχι απλά δεν αφήνουν το ταλέντο και τη δημιουργικότητα να καρποφορήσει, αλλά υποσκάπτουν το μέλλον της χώρας προσπαθώντας με παλιές και αποτυχημένες στρατηγικές να παραμείνουν στο προσκήνιο. Για να οδηγηθούμε στην ανάπτυξη (όχι μόνο την οικονομική) πρέπει να γίνει ολική επανατοποθέτηση των πολιτικών «κομματιών» και κομμάτων γιατί το παιχνίδι συνεχώς αλλάζει. Δε νομίζω ότι χρειαζόμαστε 960 διαφορετικές τοποθετήσεις κομματιών όπως η πρόταση του Φίσερ, λίγο λιγότερες από 300 νομίζω είναι αρκετές…